تخمین عمق آبشستگی پاییندست شیبشکن قائم با استفاده از الگوریتم ماشین بردار پشتیبان
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران ، دانشکده فنی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
2 گروه مهندسی عمران ، دانشکده فنی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
3 گروه مهندسی عمران ، دانشکده فنی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
10.22091/cer.2022.8208.1395چکیده
آبشستگی پاییندست شیبشکن قائم میتواند یکی از عوامل ناپایداری و خرابی این سازه باشد. در تحقیق حاضر، عمق آبشستگی پاییندست شیبشکن قائم با استفاده از روش ماشین بردار پشتیبان (SVM) پیشبینی شده است. بدین منظور، برای تخمین عمق آبشستگی پاییندست شیبشکن قائم، 104 دادهی آزمایشگاهی مختلف مورد استفاده قرار گرفته است. این دادهها تابعی از دو پارامتر بیبُعدِ عدد فرود ذرات رسوبی (Frj) و عمق نسبی پایاب (yt/yj) میباشند که در سه مدل متفاوت وارد شبکه ماشین بردار پشتیبان شدهاند. جهت ارزیابی نتایج حاصل، معیارهای ارزیابی ضریب تعیین (R2)، جذر میانگین مربعات نرمالسازی شده خطاها (NRMSE)، ضریب کارایی (DC) و میانگین قدر مطلق خطای نسبی (MARE) به کار برده شدهاند. نتایج نشان داده که مدل شماره (1) با ترکیب ورودی (Frj و yt/yj) با دادههای آماری R2=0.9777، DC=0.929، NRMSE=0.0775 و MARE=%11.89 برای مرحلهی آزمون منجر به حصول بهترین نتیجه میشود و روش ماشین بردار پشتیبان نیز در تخمین عمق نسبی آبشستگی از دقتی مناسب، نتایجی مقبول و عملکردی مطلوب برخوردار است. همچنین، مشخص شد که عدد فرودِ ذره رسوبی تأثیر بیشتری بر تخمین عمق نسبی آبشستگی در مقایسه با عمق نسبی پایاب دارد.