مدل‌یابی معادلات ساختاری دین‌داری و رضایت‌زناشویی (مورد مطالعه: دانشجویان زن دانشگاه پیام نور گنبدکاووس)

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و تربیت بدنی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران

2 دانشیار گروه علوم اجتماعی و سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی و سیاسی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران

3 استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.30495/jzvj.2024.31846.4003
چکیده

هدف: این مقاله با هدف مدل‌یابی معادلات ساختاری دین‌داری و رضایت‌زناشویی انجام یافته. روش­: روش تحقیق توصیفی و همبستگی، جامعه آماری شامل 400 دانشجوی متاهل زن مشغول به تحصیل بود که 200 نفر با استفاده از فرمول برآورد حجم نمونه کوکران و به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. و ابزار پژوهش پرسشنامه‌های دین‌داری (گلـزاری، 1379) و رضایت‌زناشویی انریچ (اولسون و دیگران، 1989) انجام گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون معادلات ساختاری، با استفاده از نرم افزار LISREL استفاده شده است. یافته ­ها: در مدل‌یابی معادلات ساختاری رضایت‌زناشویی با دین داری ارتباط مثبت و معناداری داشت به غیر از سه مولفه زناشویی، مدیریت مالی و فعالیت‌های مربوط به اوقات فراغت که با توجه به پایین بودن مقدار معناداری از حد استاندارد تعریف شده بود، رابطه معناداری مشاهده نگردید. مدل ارائه شده پرازش خوبی از داده‌‌های دنیای واقعی داشته است، یعنی این در کلیت مدل معادله ساختاری، تأثیر متغیر دین‌داری در مؤلفه‌های رضایت‌زندگی دانشجویان پیام نور گنبدکاووس تأیید شده و برازش معنی‌دار دارد. نتیجه: نتایج بیانگر این موضوع است که علاوه بر انجام واجبات که بیشتر بُعد فردی دین است، دخالت دادن دین در تصمیم‌گیری‌ها و انتخاب‌ها که بیشتر بُعد اجتماعی است، رضایت از زندگی را تحت تاثیر قرار داده و آن را قابل پیش‌بینی می‌­نماید.