حذف نیکل به‌وسیلۀ باکتری ویرجی‌باسیلوس جداشده از چشمۀ باداب سورت و بهینه‌سازی مؤلفه‌‌های جذب

نویسندگان

1 گروه میکروبیولوژی ،دانشکده علوم پایه،دانشگاه مازندران، بابلسر

doi
10.22034/ijche.2021.236686.1016
چکیده

اساس این تحقیق بر نمونه‌برداری از بخش‌های مختلف چشمۀ باداب سورت ساری، شامل آب، خاک و لجن استوار است. تأثیر مؤلفه‌هایی نظیر pH ، زمان تماس، مقدار زیست‌تودۀ باکتریایی و غلظت اولیۀ یون فلزی نیکل بر میزان جذب بررسی شد. زمان تعادل نهایی در این آزمایش برابر هشت ساعت بوده؛ اما در نیم ساعت اولیه بیشترین جذب انجام گرفته و pH بهینه در حدود هشت بوده است. هم‌دمایی حذف یون از معادلۀ مدل لانگمویر تبعیت کرده و بیشینۀ ظرفیت جذب یون فلزی مذکور به مقدار 51/0 میلی­مول بر گرم وزن خشک سلول، ثابت لانگمویر 01/49، R2 در حدود 994/0 بوده است. با استفاده از طیف‌سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FT-IR) زیست‌تودۀ باکتریایی به‌تنهایی و زیست‌توده به همراه فلز مشخص شد، گروه‌های کربوکسیل، هیدروکسیل و آمین، گروه­های اصلی درگیر در فرایند جذب هستند. سویۀ باکتری مورد مطالعه، میله‌ای شکل، رشته‌ای،گرم مثبت، دارای آنزیم کاتالاز، نامتحرک و بر اساس آنالیز ژن16S rDNA به جنس ویرجی‌باسیلوس تعلق دارد. بیشترین میزان جذب یون نیکل در زمان‌های اولیه رخ داده است؛ بنابراین به نظر می­رسد که باکتری جداسازی شده برای استفاده در سطح صنعتی و همچنین برای مقاصد زیست‌فناوری مناسب خواهد بود. جذب در زمان­های اولیه غیر فعال بوده، آن‌گاه با گذشت زمان جذب به آرامی و آهستگی به‌صورت فعال ادامه یافته است. باکتری به دو شکل زنده و مرده دارای کارایی جذب مناسبی بوده است.