بررسی تاثیر امولسیون پلیمری بر مقاومت فشارشی تک محوری ماسه بادی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده زمین شناسی، دانشکدگان علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار، دانشکده زمین شناسی، دانشکدگان علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22091/cer.2023.9107.1459چکیده
تحقیق حاضر به بررسی تاثیر امولسیون پلیمری ونیل اکریلیک (VA) بر دانسیته خشک حداکثر (dmaxγ)، رطوبت بهینه (optω)، مقاومت تراکمی تکمحوری (UCS) و مدول الاستیسیته (E) ماسههای بادی دشت خوزستان پرداخته است. محلولهایی با درصدهای 10، 20 و 30 درصد از محلول پلیمری ساخته و بعد از اضافه کردن به خاک تحت آزمایش تراکم قرار گرفته، سپس نمونههای استوانهای با dmaxγ و optω ساخته شده و در زمانهای 1، 7، 14، 21 و 28 روز در دو گروه عملآوری و تحت آزمایش UCS قرار گرفتهاند. گروه اول نمونهها در دمای محیط آزمایشگاه عملآوری شده و گروه دوم نمونهها بمنظور حفظ رطوبت بستهبندی و در دمای 2 درجه سانتیگراد عملآوری شدهاند. نتایج آزمایشها نشان داد افزایش غلظت محلول پلیمری تاثیری بر dmaxγ نمونهها نداشته لیکن در بیشترین غلظت قادر است optω را تا 11 درصد کاهش دهد. با افزایش زمان عملآوری و غلظت محلول پلیمری، UCS و E دسته اول نمونهها، به بیش از 2 برابر افزایش یافته در حالیکه تغییری در UCS دسته دوم نمونهها مشاهده نشده، بنابراین اگر به نمونه تثبیت شده در زمان عملآوری اجازه خشک شدن داده نشود افزودن پلیمر تاثیری بر مقاومت آن نخواهد داشت. بررسی تصاویر میکروسکوپ الکترونی نشان میدهد زمانیکه بعد از افزودن محلول پلیمری، به نمونه اجازه خشک شدن داده میشود، محلول قادر است با تشکیل باندها و پلهایی بین دانههای ماسه-بادی باعث بهبود مقاومت و مدول آن شود.