فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دوام مخلوط‌های آسفالتی تا حد زیادی به ضخامت غشای قیر بستگی دارد. عریان‌شدگی، جدا شدن پوشش قیر از روی سنگدانه‌ها به دلیل عملکرد آب و نفوذ به پیوند قیر و سنگدانه است. در این مطالعه از سنگدانه‌های بازالتی، دانه‌بندی حد وسط تهیه گردید و سپس با اعمال حدود رواداری در بخش ریزدانه، دو دانه‌بندی دیگر نیز از دانه‌بندی اصلی تهیه شد. از نانو ارگانوسیلان زایکوترم به عنوان افزودنی مایع ضدعریان‌شدگی استفاده شد. از دستورالعمل‌های نشریه MS-2 انستیتو آسفالت، گزارش‌های NCHRP 567، Austroads و VicRoads جهت محاسبه ضخامت غشای قیر، از میکروسکوپ الکترونی روبشی جهت تهیه تصویر از ضخامت غشای قیر و از آزمایش‌ نسبت مقاومت مارشال (MSR) و آزمایش نسبت مقاومت کششی غیر‌مستقیم (TSR) براساس AASHTO T283 جهت ارزیابی دوام رطوبتی در هر سه مخلوط آسفالتی استفاده شد. نتایج نشان داد که تغییرات دانه‌بندی در بخش ریزدانه، باعث کاهش 12.9 درصدی ضخامت غشای قیر در مخلوط‌های آسفالتی دارای دانه‌بندی حد بالای ریزدانه و افزایش 17.7 درصدی ضخامت غشای قیر در مخلوط‌های آسفالتی دارای دانه‌بندی حد پایین ریزدانه شده است که این تغییرات لزوم انجام آزمایش‌های دوام را ضروری می‌سازد. همچنین در ارزیابی دوام رطوبتی، هر سه مخلوط آسفالتی با توجه به معیارهای MSR و TSR مستعد عریان‌شدگی بودند و استفاده از زایکوترم، هرچند تاثیر مثبتی در معیار  MSRدر هر سه مخلوط آسفالتی داشته است، اما با توجه به معیار TSR، مخلوط آسفالتی دارای دانه‌بندی حد پایین ریزدانه همچنان مستعد عریان‌شدگی بوده و بنابراین، زیان رطوبتی که ناشی از تغییرات دانه‌بندی در این مخلوط آسفالتی است، توسط افزودنی زایکوترم هم رفع نمی‌گردد.