فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این تحقیق، تأثیر افزودن درصدهای مختلف مصالح خرده بتنی به مصالح لایه اساس سنگدانه‌ای بر روی عمر خستگی و عمر شیارشدگی روسازی موردبررسی قرارگرفته است. در تحلیل‌های انجام‌شده از تحلیل غیرخطی توسط نرم‌افزار NonPAS استفاده‌شده است. برای این منظور ۶ مقطع روسازی چهار لایه با ضخامت لایه‌های متفاوت به ازاء سه نوع خاک بستر رس خیلی نرم، نرم و متوسط تحلیل شدند. رفتار لایه آسفالت به‌صورت ارتجاعی خطی، مصالح اساس و زیراساس به‌صورت ارتجاعی غیرخطی با مدل Universal و مصالح بستر به‌صورت ارتجاعی غیرخطی با مدل Bilinear فرض شدند. در کلیه مقاطع روسازی موردبررسی، استفاده از 0 تا 100% مصالح خرده بتنی به ازاء کلیه بسترها، حداقل 61.6% و حداکثر 198.5% موجب افزایش عمر خستگی و حداقل 22.6-% و حداکثر 88.4% موجب تغییر عمر شیارشدگی شد. نتایج این تحقیق نشان داد که در بستر رسی خیلی نرم، در ضخامت‌های بالای 20 سانتی‌متر برای لایه اساس و ضخامت‌های بالای 30 سانتی‌متر برای لایه زیراساس امکان استفاده از مصالح خرده بتنی وجود دارد. در بستر رسی متوسط، در ضخامت‌های بالای 15 سانتی‌متر برای لایه اساس، ضخامت‌های بالای 20 سانتی‌متر برای لایه زیراساس و همچنین ضخامت‌های بالای 15 سانتی‌متر برای لایه آسفالت امکان استفاده از مصالح بتنی بازیافتی وجود دارد. در بسترهای سخت، نیاز به در نظر گرفتن‌ ملاحظات خاص از نظر ضخامت لایه‌های روسازی جهت استفاده از مصالح خرده بتنی نمی‌باشد.