اثر آنتی‌بیوتیک‌های اکسی‌تتراسایکلین، نئومایسین‌سولفات و فلورفنیکل بر رشد و محتوای رنگدانه‌های ریزجلبک Chlorella vulgaris

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.

2 گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.

3 گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.

4 گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.

doi
10.22059/jfisheries.2024.381183.1441
چکیده

انتشار مداوم آنتی‌بیوتیک‌ها در محیط‌های آبی اثرهای نامطلوبی بر موجودات آبزی غیرهدف مانند فیتوپلانکتون‌ها دارد. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر سه آنتی‌بیوتیک اکسی‌تتراسایکلین، نئومایسین‌سولفات و فلورفنیکل بر ریزجلبک آب شیرین Chlorella vulgaris در شرایط آزمایشگاهی بود. به‌منظور انجام آزمایش غلظت‌های مختلف صفر، 0/005، 0/05، 0/5، 5 و 50 میلی‌گرم در لیتر از آنتی‌بیوتیک‌های اکسی‌تتراسایکلین، نئومایسین‌سولفات و فلورفنیکل بر اندازة جمعیت، میزان ‌‌رشد ‌ویژه و محتوای رنگدانه‌ها بررسی گردید. نتایج نشان داد که اثرهای آنتی‌بیوتیک‌ها بسته به نوع آنتی‌بیوتیک و غلظت‌های آنها تفاوت دارد. افزایش غلظت آنتی‌بیوتیک اکسی‌تتراسایکلین منجر به افزایش مقادیر تراکم سلولی نسبت به تیمار شاهد شد، ولی تفاوت معنی‌داری در میزان‌ رشد ویژه و میزان کلروفیل‌های a، b و کاروتنوئید مشاهده نشد (0/05<P). غلظت‌های کم آنتی‌بیوتیک نئومایسین‌سولفات (0/005 و 0/05 میلی‌گرم در لیتر) تفاوت معنی‌داری با تیمار شاهد نشان نداد (05/0<P)، درحالی‌که در غلظت‌های زیادتر (5/0، 5 و 50 میلی‌گرم در لیتر) کاهش معنی‌داری در تراکم، میزان ‌رشد ویژه و کاروتنوئیدها نسبت به تیمار شاهد مشاهده شد (0/05>P). در آنتی‌بیوتیک فلورفنیکل به‌جز تیمار 0/005 میلی‌گرم در لیتر که منجر به افزایش جزئی در مقادیر تراکم سلولی، رشد ویژه و میزان کلروفیل a نسبت به تیمار شاهد شد، سایر تیمارها اختلاف معنی‌داری نداشتند (0/05<P). این مطالعه نشان داد که واکنش جلبک C. vulgaris به آنتی‌بیوتیک‌های آزمایشی متداول در آبزی‌پروری سریع، کم‌هزینه و به‌راحتی قابل‌اندازه‌گیری است، بنابراین می‌توان از جلبک‌های تک‌سلولی مانند C. vulgaris برای بررسی اثرهای آنتی‌بیوتیک‌ها در محیط‌های آبی استفاده نمود.