فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مطالعه اثرات رژیم غذایی با سطح پایین پروتئین حاوی 0 (شاهد)، 2 (B1)، 4 (B2) و 8 (B3) درصد مخمر ساکارومایسس سرویزیه بر عملکرد رشد و ایمنی ماهی کپور معمولی و همچنین کیفیت آب محیط پرورش به­مدت 56 روز مورد ارزیابی قرار گرفت. تعداد 204 قطعه ماهی با میانگین وزن (0/33±13/14گرم) در 12 مخزن (هر تیمار با 3 تکرار) توزیع شدند. نتایج نشان داد که ۲ درصد مخمر در جیره غذایی (B1) می‌تواند باعث بهبود وزن نهایی (92/0±05/25 گرم) و کاهش ضریب تبدیل غذایی (0/08±1/21) شود (0/05>P). همچنین در تیمار 2 درصد مخمر (B1) فعالیت‌های آنزیم­ های گوارشی آمیلاز، لیپاز و پروتئاز روده در مقایسه با سایر تیمارهای آزمایشی افزایش معنی ­دار آماری داشت (0/05>P). رژیم غذایی حاوی 2 درصد مخمر به‌طور معنی ­داری فعالیت لیزوزیم و ایمونوگلوبولین کل سرم را افزایش داد (به‌ترتیب 0/42±26/47واحد/میلی ­لیتر/ دقیقه و 0/11±16/02میلی­گرم/میلی­لیتر)، درحالی­ که کمپلمان 50 سرم تفاوت آماری معنی ­داری بین تیمارها نداشت (0/05≤P). غلظت آمونیاک کل (TAN) در تیمارهای B1 و B2 بیوفلاکی به ­طور معنی­داری در مقایسه با دیگر تیمارهای آزمایشی کمتر بود (0/05>P). براساس نتایج حاضر، رژیم غذایی حاوی 2 درصد مخمر در تیمار B1 می­تواند فعالیت آنزیم­ های گوارشی، عملکرد رشد و پاسخ­ های ایمنی ماهی کپور معمولی پرورش یافته در محیط بیوفلاک را بهبود بخشد.