برآورد تنوع و ترکیب گونهای ماهیان دورریز در صید تجاری ترالهای میگوگیر در صیدگاه لیفه، استان خوزستان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران
2 دانشیار، گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران
3 استاد، گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران
4 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران
5 دانشیار گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان 83111-84156، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2024.370787.1412چکیده
مطالعة حاضر با هدف برآورد تنوع و ترکیب گونهای ماهیان دورریز صید در تور ترال در منطقة لیفه در آبهای ساحلی خوزستان صورت گرفت. دادهها براساس نمونههای حاصل از صید تجاری لنجهای صیادی ترال دردو فصل پاییز سال 1396 و تابستان سال 1397 جمعآوری گردید. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که نمونههای دورریز شامل 21 گونه از 16 خانوادهاند. گونههای لچه همیلتون، شبه شوریده و پنج زاری باله نارنجی، گونههای غالب در این مطالعه بودند. همچنین میانگین طولی اغلب گونههای دورریز زیر 30 سانتیمتر بود، بهطوریکه بیشترین میانگین طولی بهدست آمده متعلق به گونة کفشک زبان گاوی با اندازة 8/3±23/3 سانتیمتر و کمترین میانگین طولی برای گونة گیش ریز با 5/8±10/8سانتیمتر مشاهده شد. نتایج بهدست آمده در این مطالعه نشان داد که میزان دورریز بهازای واحد تلاش صیادی در فصل پاییز 0/48±8/6 و در تابستان 0/5±9/27 (کیلوگرم برساعت) است. میزان صید بر واحد سطح نیز در فصلهای پاییز و تابستان بهترتیب 0/024±0/16 و 0/007±0/016 کیلوگرم بر مایل مربع بهدست آمد. همچنین در این مطالعه درصد فراوانی گونههای تجاری و غیر تجاری دورریز در پاییز بهترتیب 22/8 و 77/3 درصد و در تابستان بهترتیب 7/7 و 92/3 درصد محاسبه شد. با توجه به نتایج حاصل و بالابودن نرخ دورریز در این منطقه، این امر بهطور واضح میتواند اثرات منفی روی ذخایر ماهیان داشته باشد و در آینده به صنعت صید در این منطقه آسیب وارد کند.