مدلسازی عددی بهسازی خاکهای نرم با ستون های سنگی تحت عبور قطار پرسرعت
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
3 گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
10.22091/cer.2021.7397.1304چکیده
حمل ونقل ریلی دارای مزایای منحصر به فردی نسبت به سایر روش های حمل و نقل است که به عنوان مثال می توان به آسیب پذیری کمتر زیست محیطی،کاهش آلودگی و ایمنی بیشتر نسبت به سایر روش های حمل ونقل اشاره کرد. با توجه به کمبود زمین های دارای ظرفیت باربری مناسب قسمتهایی از مسیر راه آهن بر روی خاکهای نرم ساخته میشود که امکان ایجاد ناپایداری و نشست خطوط آهن دراین نوع خاکها از دغدغههای اصلی مهندسان میباشد. قطارهای با سرعت بالا این روزها در کشورهای پیشرفته در جهت کاهش زمان سفر مورد استفاده قرار می گیرند که میتوانند باعث افزایش قابلتوجه پاسخهای دینامیکی اجزا در خطوط راهآهن شوند به خصوص زمانی که قطار در سرعت بحرانی حرکت میکند. یکی از روش هایی که اخیرا به طور وسیعی برای بهسازی رسوبات نرم و خاک های ریزدانه سست مورد استفاده قرار میگیرد، روش ستون سنگی میباشد. هدف اصلی از انجام این پژوهش، بررسی و کنترل میزان نشست و پایداری بستر رس نرم و خاکریز راه آهن تحت عبور قطار پرسرعت به عنوان دو فاکتور مهم در بهره برداری و استفاده از مجموعه راه آهن میباشد. در این مقاله نحوه عملکرد ستونهای سنگی در بستر حرکت قطار های پرسرعت به منظور کاهش نشست خاک و جلوگیری از وقوع نشستهای نامتقارن در شرایط مختلف و تحت تأثیر عوامل مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داد که با افزایش طول ستون سنگی و کاهش قطر آن، نشست و نشست نامتقارن ناشی از عبور قطار پرسرعت کاهش مییابد. همچنین افزایش سختی ژئوگرید موجب کاهش نشست میشود.