بررسی تزریق پذیری و تخمین خورند سیمان در ساختگاه سد خرسان II

نویسندگان

1 دانشکده زمین شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران

2 دانشکده زمین شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران

3 گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تربیت مدرس

4 گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد.

doi
10.22091/cer.2021.6560.1227
چکیده

تزریق سیمان روشی متداول برای آب‌بندی و تحکیم پی و تکیه‌گاه‌های سد می‌باشد. در پروژه‌های سدسازی معمولا بخش مهمی از منابع اختصاص یافته، صرف عملیات تزریق می‌گردد؛ بنابراین نداشتن برآوردی از مقادیر خورند سیمان می‌تواند در برنامه‌ریزی اجرای پروژه مؤثر باشد. یکی از عوامل اصلی مؤثر بر تزریق و مقدار خورند سیمان، مشخصات جایگاه زمین‌شناسی است. در این مقاله، با استفاده از داده‌های پانل تزریق آزمایشی در سنگ‌های آهکی تکیه‌گاه چپ سد خرسان II، رابطه بین خورند سیمان و چهار پارامتر شاخص کیفی سنگ، عدد لوژن، فاصله‌داری درزه‌ها و بازشدگی درزه‌ها مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد که خورند سیمان دارای رابطه‌ای معکوس با شاخص کیفی و فاصله‌داری درزه‌ها است، اما با عدد لوژن و بازشدگی درزه‌ها رابطه مستقیم دارد. در بین پارامترهای ذکر شده، عدد لوژن دارای بیشترین همبستگی با خورند سیمان است، با این‌حال، همبستگی ضعیف نشانگر اثرگذاری عوامل دیگری نیز می‌باشد. با توجه به این مسئله مقادیر خورند سیمان به میزان فشار تزریق نرمال گردیده و همبستگی آن با پارامترهای مورد اشاره بررسی شد. نتایج، بهبود قابل توجی، به خصوص در رابطه بین خورند نرمال شده و عدد لوژن نشان داد و ضریب تعیین بیش از 7/0 حاصل گردید. رابطه ارائه شده می‌تواند در تخمین خورند سیمان در ساختگاه‌های مشابه مورد سنجش و آزمون قرار گیرد. تزریق سیمان روشی متداول برای آب‌بندی و تحکیم پی و تکیه‌گاه‌های سد می‌باشد. در پروژه‌های سدسازی معمولا بخش مهمی از منابع اختصاص یافته، صرف عملیات تزریق می‌گردد؛ بنابراین نداشتن برآوردی از مقادیر خورند سیمان می‌تواند در برنامه‌ریزی اجرای پروژه مؤثر باشد. یکی از عوامل اصلی مؤثر بر تزریق و مقدار خورند سیمان، مشخصات جایگاه زمین‌شناسی است. در این مقاله، با استفاده از داده‌های پانل تزریق آزمایشی در سنگ‌های آهکی تکیه‌گاه چپ سد خرسان II، رابطه بین خورند سیمان و چهار پارامتر شاخص کیفی سنگ، عدد لوژن، فاصله‌داری درزه‌ها و بازشدگی درزه‌ها مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد که خورند سیمان دارای رابطه‌ای معکوس با شاخص کیفی و فاصله‌داری درزه‌ها است، اما با عدد لوژن و بازشدگی درزه‌ها رابطه مستقیم دارد. در بین پارامترهای ذکر شده، عدد لوژن دارای بیشترین همبستگی با خورند سیمان است، با این‌حال، همبستگی ضعیف نشانگر اثرگذاری عوامل دیگری نیز می‌باشد. با توجه به این مسئله مقادیر خورند سیمان به میزان فشار تزریق نرمال گردیده و همبستگی آن با پارامترهای مورد اشاره بررسی شد. نتایج، بهبود قابل توجی، به خصوص در رابطه بین خورند نرمال شده و عدد لوژن نشان داد و ضریب تعیین بیش از 7/0 حاصل گردید. رابطه ارائه شده می‌تواند در تخمین خورند سیمان در ساختگاه‌های مشابه مورد سنجش و آزمون قرار گیرد.