معرفی عوامل ضدتغذیه ای موجود در اقلام خوراکی با منشاءگیاهی و راهکارهای کاهش محتوای آن ها
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2023.352551.1356چکیده
با رشد صنعت آبزی پروری و عرضة محدود پودر ماهی، استفاده از مواد گیاهی مانند دانههای حبوبات (لوپین و نخود)، دانههای روغنی (سویا، پنبه، کلزا و آفتابگردان)، غلات (ذرت، برنج و گندم) را ضروری میسازد. کنجالة برگ های غنی از پروتئین، کنسانتره و ایزولة دانه های روغنی غیرخوراکی (جاتروفا، کرچک و چریش) بهعنوان ترکیبات خوراک ماهی استفاده می شوند. با این حال، چالش اصلی در استفاده از ترکیبات گیاهی غنی از پروتئین در تغذیة ماهی، وجود عوامل ضدتغذیه ای در این نهاده های خوراکی است. عوامل ضد تغذیه ای ترکیباتی هستند که استفاده از مواد مغذی و یا مصرف خوراک را در آبزیان کاهش می دهند و نقش مهمی در تعیین میزان استفاده از گیاهان در خوراکدهی حیوانات دارند. این عوامل می توانند باعث سوء تغذیه ریزمغذی ها و کمبود مواد معدنی شوند. مهمترین عوامل ضدتغذیه ای شامل مهارکننده های پروتئاز، اسید فیتیک، ساپونین، تانن، سیانید، اگزالات، گوسیپول، پلیساکاریدهای غیرنشاسته ای، فیتواستروژن ها، میموزین و مایکوتوکسین ها هستند. روش ها و فناوری های متداول مختلفی وجود دارد که می توان از آنها برای کاهش سطوح این عوامل ضد مغذی استفاده کرد. چندین فناوری و روش فرآوری مانند تخمیر، جوانهزنی، سبوسزدایی، اتوکلاو نمودن، خیساندن و ... برای کاهش محتوای ضدمغذی در غذاها استفاده می شود. با این حال، مطالعه و شناخت شیوه های مؤثر و بهینهسازی شرایط بکارگیری آن ها همچنان از اهمیت زیادی برخوردار است. علاوه براین، هر گونة آبزی یک آستانة تحمل امن برای هر یک از مواد ضد تغذیه ای برخوردار است، که پیش از انتخاب شیوة فرآوری باید مدنظر قرار گیرد. مؤلفه های دیگری چون آثار محیط زیستی و ملاحظات اقتصادی شیوة فرآوری مورد نظر نیز مستلزم توجه ویژه است.