استخراج ترکیبات گلیکوزآمینوگلیکانی از تنتاکول های ماهی مرکب Sepia pharaonis و بررسی خاصیت ضد انعقادی این ترکیبات
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زیستشناسی دریا، دانشکده علوم دریایی واحد نور، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زیستشناسی دریا، دانشکده علوم دریایی واحد نور، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرا
3 دانشیارگروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی واحد نور، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زیستشناسی دریا، دانشکده علوم دریایی واحد نور، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
5 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی واحد نور، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2023.113373.809چکیده
در سال های اخیر بسیاری از ترکیبات زیست فعال مانند پلی ساکاریدهای سولفاته با ساختارهای جدید از سرپایان استخراج، خالص سازی و توصیف شده است. بنابراین، بررسی خاصیت ضدانعقادی گلیکوزآمینوگلیکان های استخراج شده از تنتاکلهای ماهی مرکب Sepia pharaonis، در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفت. بخش انتهایی تانتاکول ها جدا و مقدار 21 گرم وزن تر به روش انجماد خشک شد. استخراج ترکیبات گلیکوزآمینوگلیکانی با استفاده از 5 گرم وزن تر و 4 گرم وزن خشک به صورت جداگانه با استفاده از نمک کاتیونی ستیل پیریدینیوم کلراید انجام شد. از طیف FTIR برای شناسایی و مقایسة ساختاری گلیکوزآمینوگلیکان های استخراجی با هپارین، و از روش های زمان ترومبوپلاستین نسبی فعالشده (APTT) و زمان پروترومبین (PT) جهت سنجش خاصیت ضد انعقادی روی پلاسمای خون انسان استفاده گردید. نتایج نشان داد که 5 گرم وزن تر و 4 گرم وزن خشک از تنتاکولها، بهترتیب حاوی 250 و 800 میلی گرم گلیکوزآمینوگلیکاناند .نتایج طیف FTIR نیز تأییدکنندة حضور ترکیبات شبه هپارینی در بین گلیکوزآمینوگلیکان های استخراج شده بود. بررسی خاصیت ضد انعقادی نشان داد که ترکیبات استخراج شده خاصیت ضد انعقادی داشته و با افزایش غلظت، زمان انعقاد بهطور معنیداری افزایش می یابد. در نتیجه تانتاکول های ماهی مرکب حاوی گلیکوزآمینوگلیکانهای قابل استخراجی است که می توانند شبیه هپارین عمل کنند، ولی قدرت ضد انعقادی آن ها بهصورت معنیداری نسبت به هپارین کمتر است.