استفاده از الگوریتم ژنتیک در تعیین مؤلفههای برهمکنش الگوهای ضریب فعالیت در استخراج مایع- مایع
نویسندگان
1 دانشگاه گیلان
2 دانشگاه گیلان
doi
چکیده
بهتازگی روشهای بهینهسازی، بهطور گسترده در محاسبات تعادل فازی استفاده شدهاست. از بین این روشها، میتوان از الگوریتم ژنتیک برای محاسبۀ مؤلفههای برهمکنش دوتایی الگوهای ضریب فعالیت در سامانههای تعادلی استفاده کرد. در این مطالعه، با استفاده از الگوریتم ژنتیک، مؤلفههای برهمکنش 5 الگو ضریب فعالیت شامل مارگولس2- مؤلفهای،3- مؤلفهای، ویلسون، NRTL و UNIQUAC برای 20 سامانۀ تعادلی سهجزئی (آب + اسیدهای کربوکسیلیک + حلالهای آلی) شامل 126 خط رابط حساب شده است. اندازههای مؤلفههای برهمکنش دوتایی این الگوها بههمراه میانگین انحراف مربع ریشه (RMSD) گزارش شدهاست. مقادیر میانگین RMSD سامانهها بهترتیب الگوهای مذکور 0298/0، 0067/0، 0114/0، 0025/0 و 0052/0 شده است. نتایج حاکی از این است: بهجز الگوی مارگولس 2- مؤلفهای، بقیۀ الگوها دقت نسبتاً مناسبی دارند. با مقایسۀ میانگین RMSD مقالات در الگوهای NRTL و UNIQUAC مقدارها به ترتیب از 0124/0 و 0181/0 به 0025/0 و 0052/0 بهبود یافتهاند.