اثر دستکاری نسبت کربن به نیتروژن (C/N) بر عملکرد رشد، پاسخ ایمنی و شاخص استرس ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) در مواجه حاد با استرس آمونیاک در سیستم بیوفلاک
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان، ایران
2 استادیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان، ایران
3 دانشیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان، ایران
4 استادیار گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه و فنی و مهندسی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2023.353714.1365چکیده
فناوری بیوفلاک یک فناوری جدید است که میتواند تولید آبزیپروری را بهبود بخشد و اهداف آبزیپروری پایدار را دنبال کند. در این آزمایش چهار سطح نسبت C/N بر کیفیت آب، عملکرد رشد، پاسخ ایمنی ماهی کپور معمولی (وزن اولیه 0/53±11/75 گرم) پرورش یافته در شرایط بیوفلاک بررسی شد. چهار سطح از نسبت های C/N، با استفاده از افزودن منبع کربن (شکر) ۱۰، ۱۵ و ۲۰ و شاهد بدون افزودن کربن (گروه شاهد با 50-40 درصد تعویض آب روزانه) از تیمارهای آزمایشی تشکیل شد. پس از 8 هفته، ماهیان به مدت 6 ساعت تحت استرس آمونیاک حاد (0/5 میلی گرم در لیتر) قرار گرفتند. قبل و بعد از مواجه با آمونیاک شاخصهای استرس مانند گلوکز و کورتیزول سنجش و مورد مقایسة آماری قرار گرفتند. غلظت نیتروژن آمونیاکی کل (TAN) در C10 بهطور معنی داری بالاتر بود. رشد ماهی در C15 به طور معنی داری بیشتر بود در حالیکه ضریب تبدیل غذایی از نظر آماری تفاوت معنی داری نداشت. فعالیت های ایمونوگلوبولین، لیزوزیم و ACH50 سرم در گروههای C/N به طور معنی داری بالاتر از شاهد بود. شاخص های استرس (گلوکز و کورتیزول) قبل از قرار گرفتن در معرض تغییر معنی داری نشان ندادند، در حالیکه پس از استرس آمونیاکی، سطح آنها در همة گروهها افزایش یافت و بالاترین سطح در گروه شاهد مشاهده شد. به طور کلی، محیط بیوفلاک (دستکاری C/N) اثر ضد استرس داشته و پرورش ماهی کپور معمولی در سیستم بیوفلاک با کمترین مقدار تعویض آب توصیه میشود.