بازتاب اندیشههای شیعی در کتاب حبیبالسیر خواندمیر: باور راستین یا طرحاندازی تاریخنویسی کارکردگرایانه
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران
2 دانشجوی کارشناسیارشد تاریخ ایران دوره اسلامی، گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران.
3 استادیار گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهیدچمراناهواز، اهواز، ایران
doi
10.48308/irhj.2025.236897.1362چکیده
دورۀ زندگانی خواندمیر، عصر گذار بین دو اندیشۀ اجتماعی و مذهبی بود؛ دورهای که باورهای مذهبی جامعه در حال تغییرات بنیادین و در عین حال سازگاری و انطباق با شرایط جدید بود. از یک سو، دولت صفوی براساس اندیشههای صوفیانه و شیعی بنیانگذاری شد و از سوی دیگر، عقاید مبتنی بر اسلام سنتی یا اهل سنت در بطن جامعه ریشه دوانده بود. همچنین توجه به اهل بیت پیامبر(ص) و عناصر مذهب شیعه در طریقتهای صوفیانه، به امری معمول تبدیل شده بود. بهطور طبیعی اندیشه و بینش تاریخنویسی خواندمیر تحت تأثیر چنین فضای تاریخیای قرار گرفته بود. از این رو، فهم اندیشه و روش تاریخنویسی این نویسنده و بازتاب اندیشههای شیعی موجود در کتاب حبیب السیر، به درک هرچه بهتر فضای فکری و تاریخی گفتهشده، چگونگی رسمی شدن مذهب تشیع و بنیانگذاری دولت صفوی، یاری خواهد رساند. رهیافت مقالۀ حاضر برای فهم ماهیت اندیشههای شیعیِ کتاب حبیب السیر، «تفسیر خلاصهوار» است. بر این اساس، دیدگاه شیعی خواندمیر تحت تأثیر سه جریان فکری بود: نخست باورهای التقاطی سنی، شیعی و صوفیانه یا اسلام مردمی؛ دوم تشیع فقاهتی؛ و در نهایت تشیع فایدهگرایانهای که در راستای مشروعیتبخشی به دولت صفوی بود. به نظر میرسد وجه دوم و سوم اندیشۀ خواندمیر، یعنی تشیع شریعتمآبانه و کارکردگرایانه، تحت تأثیر جایگاه و وظایف مشروعیتبخشِ سیاسی و اداری نویسنده، به عنوان تاریخنویس دربار صفویان قرار گرفته است. رگههای راستین باورهای مذهبی خواندمیر نیز بیشتر در محیط پرورش اجتماعیاش ریشه داشت؛ هرچند تأثیراتِ دو بُعد دیگر را در ماهیت واقعی اندیشههای شیعی خواندمیر نباید نادیده گرفت.