تأثیر تغییرات دمای آب بر تکامل جنینی ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) و بررسی میزان تفریخ، بقای لارو و شاخص‌های رشد بچه‌ماهی

نویسندگان

1 استاد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 دانشجوی دکتری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22059/jfisheries.2022.338512.1314
چکیده

دما نقش مهمی را در انجام فرآیندهای فیزیولوژیک جانداران دارد. در آبزیان، نقش دما در فرآیند تکامل جنینی اثبات شده است و بررسی و شناخت این تغییرات در تولید لارو و بچه ماهی با کیفیت دارای اهمیت زیادی از بعد تولید اقتصاد ی دارد. در این پژوهش اثر تغییرات دمای آب بر میزان تخم‌گشایی و بقای لارو‌های قزل‌آلای رنگین‌کمان مورد بررسی قرار گرفت. تیمار­های آزمایش شامل تیمارهای دمایی 10 (تیمار شاهد)، 12 (تیمار 1) و 14 (تیمار 2) درجه سانتی‌گراد با سه تکرار بودند. میانگین درصد تفریخ در تیمارهای 1 (0/78±84/71) و تیمار 2 (1/07±84/71) به‌طور معنی‌داری بیشتر از تیمار شاهد (0/97±82/90) بود (0/05>P). در صورتی که تفاوت معنی‌داری بین تیمار 1 و 2 مشاهده نشد (0/05<P). میانگین درصد بقای لارو در تیمارهای آزمایش، افزایش معنی‌داری را در تیمار 1 (0/78±88/24) و 2 (1/57±91/10) در مقایسه با تیمار شاهد (1/09±80/30) نشان داد. همچنین در تیمار 2 این میزان به‌صورت معنی‌داری بیشتر از تیمار 1 بود (0/05>P). در مراحل بعدی رشد، در این آزمایش مشخص شد که میزان بقای بچه ماهیان قزل‌آلا با افزایش دما در مقایسه با شاهد کاهش می ­یابد، به‌طوری که کمترین میزان بقا در تیمار 14 درجة سانتی‌گراد مشاهده شد، بنابراین، می ­توان نتیجه­ گیری کرد که با افزایش دما میزان سوخت و ساز ماهیان افزایش می‌یابد و در دمای 12 درجة سانتی‌گراد شرایط ماندگاری بچه ماهیان بهتر است.