بررسی تأثیر دما، شوری و عمق بر میزان CPUE میگوی سفید سرتیز (Metapenaeus affinis) و میگوی ببری سبز ( Penaeus semisulcatus) در سواحل استان خوزستان با استفاده از رگرسیون و RDA
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه تولید و بهره برداری، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2 استادیار گروه تولید و بهره برداری، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
3 دانشیار گروه تولید و بهره برداری، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
4 رییس دفتر امور صید و صیادی، سازمان شیلات ایران، تهران، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2023.91490چکیده
نظر به اینکه اطلاعات اندکی در خصوص روابط بین متغیرهای غیرزیستی و زیستی ذخایر میگوی خلیج فارس وجود دارد، در این مطالعه، تأثیر برخی عوامل محیطی شامل دما، شوری و عمق بر میزان صید به ازای واحد تلاش صیادی (CPUE) میگوی سفید سرتیز (Metapenaeus affinis) و ببری سبز (Penaeus semisulcatus) در سواحل استان خوزستان بررسی شد. بدینمنظور، رگرسیون و رجبندی RDA برای ارزیابی اثر متغیرهای زیستمحیطی از قبیل عمق، دما و شوری بر CPUE مورد استفاده قرار گرفت. بیشینة CPUE برای میگوی سفید سرتیز در منطقة لیفه-بوسیف برابر 18/75کیلوگرم بر ساعت، در عمق 5 متری با دمای 28/5 درجه سانتیگراد و شوری 40 قسمت در هزار، در مورد میگوی ببری سبز در منطقة بحرکان به میزان 2/03 کیلوگرم در ساعت، در عمق 22 متر با دمای 32 درجه سانتیگراد و شوری40 قسمت در هزار ثبت شد. یافتههای حاصل از رجبندی نشان داد که نوسانات CPUE، با متغیرهای زیستمحیطی ارتباط معنیداری داشت. بهطوری که این رابطه برای میگوی ببری سبز از نوع مستقیم و در مورد میگوی سفید سرتیز معکوس بوده است و عمق آب در صید هر دو گونه میگو بهعنوان شاخصترین عامل مطرح است. انتخاب متغیرهای پیشرو نیز تأیید کنندة این نتایج بوده است. افزون بر اینکه، متغیر دما بهعنوان عامل تأثیرگذار بعدی شناخته شد و متغیر شوری اثر معنی داری بر CPUE گونه های میگو نداشت. مدل های رگرسیونی تنها تأثیر پارامتر عمق را بر CPUE میگوی ببری سبز معنی دار نشان دادند و صید میگوی سفید سرتیز فاقد هرگونه اثرپذیری آماری از متغیرهای محیطی بوده است.