بررسی تأثیر دما، شوری و عمق بر میزان CPUE میگوی سفید سرتیز (Metapenaeus affinis) و میگوی ببری سبز ( Penaeus semisulcatus) در سواحل استان خوزستان با استفاده از رگرسیون و RDA

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه تولید و بهره برداری، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

2 استادیار گروه تولید و بهره برداری، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

3 دانشیار گروه تولید و بهره برداری، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

4 رییس دفتر امور صید و صیادی، سازمان شیلات ایران، تهران، ایران

doi
10.22059/jfisheries.2023.91490
چکیده

نظر به اینکه اطلاعات اندکی در خصوص روابط بین متغیرهای غیرزیستی و زیستی ذخایر میگوی خلیج فارس وجود دارد، در این مطالعه، تأثیر برخی عوامل محیطی شامل دما، شوری و عمق بر میزان صید به ازای واحد تلاش صیادی (CPUE) میگوی سفید سرتیز (Metapenaeus affinis) و ببری سبز  (Penaeus semisulcatus) در سواحل استان خوزستان بررسی شد. بدین‌منظور، رگرسیون و رج‌بندی RDA برای ارزیابی اثر متغیرهای زیست‌محیطی از قبیل عمق، دما و شوری بر CPUE مورد استفاده قرار گرفت. بیشینة CPUE برای میگوی سفید سرتیز در منطقة لیفه-بوسیف برابر 18/75کیلوگرم بر ساعت، در عمق 5 متری با دمای 28/5 درجه سانتی‌گراد و شوری 40 قسمت در هزار، در مورد میگوی ببری سبز در منطقة بحرکان به میزان 2/03 کیلوگرم در ساعت، در عمق 22 متر با دمای 32 درجه سانتی‌گراد و شوری40 قسمت در هزار ثبت شد. یافته­های حاصل از رج‌بندی نشان داد که نوسانات CPUE، با متغیرهای زیست‌محیطی ارتباط معنی‌داری داشت. به‌طوری که این رابطه برای میگوی ببری سبز از نوع مستقیم و در مورد میگوی سفید سرتیز معکوس بوده است و عمق آب در صید هر دو گونه میگو به‌عنوان شاخص­ترین عامل مطرح است. انتخاب متغیرهای پیشرو نیز تأیید کنندة این نتایج بوده است. افزون بر اینکه، متغیر دما به‌عنوان عامل تأثیرگذار بعدی شناخته شد و متغیر شوری اثر معنی­ داری بر CPUE گونه­ های میگو نداشت. مدل­ های رگرسیونی تنها تأثیر پارامتر عمق را بر CPUE میگوی ببری سبز معنی­ دار نشان دادند و صید میگوی سفید سرتیز فاقد هرگونه اثرپذیری آماری از متغیرهای محیطی بوده است.