پاسخهای استرسی و خونشناسی ماهی آمور (Ctenopharyngodon idella) به صید و حمل و نقل پس از صید
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران
2 استاد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2021.323863.1249چکیده
با توجه به جایگاه ماهی آمور (Ctenopharyngodon idella) در صنعت آبزیپروری، این مطالعه جهت بررسی استرس ناشی از صید و حمل و نقل پس از آن بر پاسخ های استرسی و خونشناسی ماهیان آمور 2 ساله با وزن متوسط 0/23±1/10 کیلوگرم انجام شد. بدینمنظور، شاخصهای مختلف استرس و خونی، قبل از صید (کنترل)، بلافاصله پس از صید، پس از حمل تا عرضه به بازار و بهترتیب 2، 6 و 24 ساعت پس از رسیدن به بازار عرضه اندازهگیری شدند. میزان کورتیزول، گلوکز و لاکتات از بلافاصله پس از صید تا 6 ساعت پس از صید افزایش یافت و در 24 ساعت پس از صید کاهش معنیداری پیدا کرد اما به سطح اولیه نرسید. در شاخصهای خونشناسی، حجم متوسط گلبولهای قرمز، مقدار متوسط هموگلوبین گلبولهای قرمز، تعداد گلبولهای سفید، درصد لنفوسیت، نوتروفیل و مونوسیت در زمانهای مختلف دارای اختلاف معنیداری بودند (0/5>P)، اما تعداد گلبولهای قرمز، هماتوکریت، هموگلوبین، غلظت متوسط هموگلوبین گلبول قرمز تفاوت معنیداری در زمانهای مختلف از خود نشان ندادند (0/05<P). نتایج این مطالعه نشان داد با توجه به اثرات ناشی از استرس صید و حمل و نقل بر وضعیت فیزیولوژیک ماهی آمور، برای حفظ سلامتی ماهیان و عرضة ماهی با کیفیت مطلوب به بازار باید از روشهایی با کمترین میزان استرس و دستکاری استفاده کرد.