فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف بررسی اثرات سطوح مختلف دو پروبیوتیک Bacillus subtilis وLactobacillus plantarum در یک سازگان نیمه بسته بر شاخص­های کیفی لارو و شرایط کیفی آب مخازن پرورش میگوی بزرگ آب­شیرین (Macrbrachium rosenbergii) صورت گرفت. برای انجام تحقیق، مجموع تعداد 24000 لارو تازه تفریخ شدة میگوی بزرگ آب­شیرین با تراکم 40 لارو در هر لیتر برای مدت یک ماه در مرکز تکثیر قصر شیرین تحت تیمار پروبیوتیکی قرار گرفتند. این آزمایش در مخازن 25 لیتری با چهار تیمار؛ تیمار اول شاهد (بدون پروبیوتیک)، تیمار دوم (cfu/g106)، تیمار سوم (cfu/g107) و تیمار چهارم (cfu/g108) با سه تکرار برای هر کدام از پروبیوتیک­ها بصورت مجزا طراحی گردید. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت پروبیوتیک Bacillus subtilis تا میزان 107 باکتری در هر گرم، فاکتورهای DO، ORP، TDS، LSI و LCI روند افزایش معنی‌داری را نشان دادند (05/0p<). اما در غلظت‌های بالاتر این روند کاهش پیدا کرد. همچنین نتایج نشان داد که تراکم باکتری B. subtilis می‌تواند بعنوان عامل محدود کننده باشد و در غلظت­های بالاتر از 107 نتایج منفی بر فاکتورهای رشد لاروی و کیفیت آب دارد. برای پروبیوتیک Lactobacillus plantarum افزایش تعداد باکتری در تیمارها، فاکتورهای کیفیت لارو و کیفیت آب به طور معنی‌داری روند افزایشی نشان دادند و در تیمار 108 بهترین عملکرد پروبیوتیک L. plantarum مشاهده شد که همراه با بهبود معنی‌داری در فاکتورهای کیفیت لارو و کیفیت آب بود(05/0p<). بطور کلی، بر اساس نتایج به دست آمده، تنظیم غلظت 107 و  108 باکتری به ترتیب برای پروبیوتیک‌های B. subtilis و L. plantarum در مخازن پرورشی میگوی بزرگ آب شیرین تاثیر مثبتب بر شاخص های رشد و کیفیت آب خواهد داشت و این مقادیر در مراکز تکثیر این میگو توصیه می‌شود.