بررسی تلقیح مخلوطهای سوسپانسیون باکتریایی لاکتوباسیلوس (Lactobacillus) و باسیلوس (Bacillus) تلقیح شده به آب سیستم پرورشی میگوی پاسفید غربی (Litopenaeus vannamei) و مطالعهی شاخصهای رشد و نرخ بقای آنها
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشیارگروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 دانش آموخته کارشناسیارشد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 استاد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2022.329038.1275چکیده
تقویت مکانیسمهای دفاعی با مواد تحریککنندهی سیستم ایمنی مانند پروبیوتیکها راهکار مناسبی برای پیشگیری از بروز بیماریها، افزایش کارایی تکثیر و پرورش در آبزیان و سبب بهبود فاکتورهای ایمنی در آبزی پروری میشود میباشد. در این پژوهش اثرات ترکیبی و متقابل غلظتهای بهینه دو پروبیوتیک باسیلوس و لاکتوباسیلوس بر شاخصهای کیفی شامل: شاخص مرحله لاروی، شاخص وضعیت لاروی، وزن خشک لارو، درصد بازماندگی لارو، همزمانی رسیدن لاروها به پستلارو، زمان پیدایش اولین پستلارو، طول دوره لاروی و تستهای استرس شوری و فرمالین با هدف بررسی ثاثیرپذیری شاخصهای کیفی رشد و ایمنی لارو میگو وانامی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور بر اساس مطالعات گذشته دو غلظت CFU/g ۱۰5×3 (B1) و ۱۰5×6 (B2) از مخلوط باکتریایی پروبیوتیک باسیلوس و دو غلظت CFU/g ۱۰۶×3 (L1) و ۱۰۶×6 (L2) از مخلوط باکتریایی پروبیوتیک لاکتوباسیلوس با یکدیگر ترکیب و به صورت مخلوط سوسپانسیونی شامل: B1L1، B1L2، B2L1 و B2L2 به آب مخازن لاروی میگوی وانامی اضافه شد. نتایج پژوهش نشان داد که شاخصهای کیفی لاروی در مخلوطهای باکتریایی سطوح مختلف پروبیوتیک ترکیبی اختلاف معنیداری با تیمار شاهد داشت و بهترین نتایج در مخلوط باکتریایی 4 و به ترتیب: بازماندگی 41/3±61 درصد، وزن خشکmg 48/5 ±143، همزمانی رسیدن لارو به پستلارو 02/0±26/1، زمان پیدایش اولین پست لارو 82/0±5/7 روز، طول دوره لاروی 15/0±4/8 روز بود. دو شاخص مرحله لاروی و شاخص وضعیت لاروی در روز سوم، ششم و نهم بررسی شدند که نتایج حاکی از اختلاف معنیدار بین گروه کنترل و سایر تیمارهای ترکیبی، و عدم اختلاف معنیدار بین تیمارهای ترکیبی برای هر دو شاخص بود. همچنین آزمونهای استرس شوری و فرمالین نیز حاکی از تفاوت معنیدار بین گروه کنترل با مخلوطهای باکتریایی مختلف پروبیوتیک ترکیبی برای همهی شاخصها میباشند. در نهایت از مهمترین شاخصهای کیفی لارو 31 درصد افزایش بقا، 30 درصد افزایش وزن خشک، 8/33 درصد بهبود شاخص همزمانی رسیدن لارو به پستلارو، 7/14 درصدکاهش زمان پیدایش اولین پستلارو و 20درصد کاهش طول دوره لاروی در مخلوط باکتریایی 4 مشاهده شد، که میتوان نتیجه گرفت استفاده ترکیبی از این سوسپانسیون پروبیوتیکی تاثیر قابل توجهی در شاخصهای کیفی لاروها داشتهاست.