بررسی تلقیح مخلوط‌های سوسپانسیون باکتریایی لاکتوباسیلوس (Lactobacillus) و باسیلوس (Bacillus) تلقیح شده به آب سیستم پرورشی میگوی پاسفید غربی (Litopenaeus vannamei) و مطالعه‌ی شاخص‌های رشد و نرخ بقای آنها

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 دانشیارگروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 دانش آموخته کارشناسی‌ارشد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

4 استاد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22059/jfisheries.2022.329038.1275
چکیده

تقویت مکانیسم­های دفاعی با مواد تحریک­کننده­ی سیستم ایمنی مانند پروبیوتیک­ها راهکار مناسبی برای پیشگیری از بروز بیماری­ها، افزایش کارایی تکثیر و پرورش در آبزیان و سبب بهبود فاکتورهای ایمنی در آبزی­ پروری می­شود می­باشد. در این پژوهش اثرات ترکیبی و متقابل غلظت­های بهینه دو پروبیوتیک باسیلوس و لاکتوباسیلوس بر شاخص­های کیفی شامل: شاخص مرحله لاروی، شاخص وضعیت لاروی، وزن خشک لارو، درصد بازماندگی لارو، همزمانی رسیدن لاروها به پست­لارو، زمان پیدایش اولین پست­لارو، طول دوره لاروی و تست­های استرس شوری و فرمالین با هدف بررسی ثاثیرپذیری شاخص­های کیفی رشد و ایمنی لارو میگو وانامی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور بر اساس مطالعات گذشته دو غلظت CFU/g ۱۰5×3 (B1) و ۱۰5×6 (B2) از مخلوط باکتریایی پروبیوتیک باسیلوس و دو غلظت­ CFU/g ۱۰۶×3 (L1) و ۱۰۶×6 (L2) از مخلوط باکتریایی پروبیوتیک لاکتوباسیلوس با یکدیگر ترکیب و به صورت مخلوط سوسپانسیونی شامل: B1L1، B1L2، B2L1 و B2L2 به آب مخازن لاروی میگوی وانامی اضافه شد. نتایج پژوهش نشان داد که شاخص­های کیفی لاروی در مخلوط­های باکتریایی سطوح مختلف پروبیوتیک ترکیبی اختلاف معنی­داری با تیمار شاهد داشت و بهترین نتایج در مخلوط باکتریایی 4 و به ترتیب: بازماندگی 41/3±61 درصد، وزن خشکmg  48/5 ±143، همزمانی رسیدن لارو به پست­لارو 02/0±26/1، زمان پیدایش اولین پست لارو 82/0±5/7 روز، طول دوره لاروی 15/0±4/8 روز بود. دو شاخص مرحله لاروی و شاخص وضعیت لاروی در روز سوم، ششم و نهم بررسی شدند که نتایج حاکی از اختلاف معنی­دار بین گروه کنترل و سایر تیمارهای ترکیبی، و عدم اختلاف معنی­دار بین تیمارهای ترکیبی برای هر دو شاخص بود. همچنین آزمون­های استرس شوری و فرمالین نیز حاکی از تفاوت معنی­دار بین گروه کنترل با مخلوط­های باکتریایی مختلف پروبیوتیک ترکیبی برای همه­ی شاخص­ها می­باشند. در نهایت از مهم­ترین شاخص­های کیفی لارو 31 درصد افزایش بقا، 30 درصد افزایش وزن خشک، 8/33 درصد بهبود شاخص همزمانی رسیدن لارو به پست­لارو، 7/14 درصدکاهش زمان پیدایش اولین پست­لارو و 20درصد کاهش طول دوره لاروی در مخلوط باکتریایی 4 مشاهده شد، که می­توان نتیجه گرفت استفاده ترکیبی از این سوسپانسیون پروبیوتیکی تاثیر قابل توجهی در شاخص­های کیفی لاروها داشته­است.