علل مهاجرت نیروی کار ایرانی به قفقاز (نیمه دوم قرن سیزدهم قمری/نوزدهم میلادی)
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 گروه تاریخ. دانشکده علوم انسانی. دانشگاه تربیت مدرس. تهران. ایران
doi
10.48308/irhj.2023.103330چکیده
یکی از مسائلی که حکومت قاجاریه با آن مواجه شد، مهاجرت تودههای مردم بود؛ مهاجرتی که از 1266ق/ 1850م، و به نسبتی گستردهتر از 1286ق/ 1870م، از ایالات مختلف به خارج از ایران بهخصوص نواحی جنوب قفقاز اتفاق افتاد، تا جایی که سالی چند هزار نفر ترک وطن میکردند و در کارخانهها، صنایع نفت، دهکدهها، مزارع، اسکلهها و غیره در بدترین شرایط مشغول به کار میشدند. در این مقاله کوشش شده است با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی، مبتنی بر گردآوری دادهها از منابع آرشیوی و با اتخاذ چارچوب نظری مدلهای جاذبه و دافعه براساس آرای متفکرانی چون روانشتاین، دروتی توماس و اورت اس. لی، چرایی مهاجرت نیروی کار ایرانی به قفقاز تبیین شود. مدعای پژوهش این است که عوامل اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، بهعنوان عوامل فشار و کشش، در مبدأ و مقصد نوعی عدم تعادل ایجاد کردند که موجب مهاجرت نیروی کار ایرانی به قفقاز شد و طی سالها این روند ادامه داشت.