تأثیر غذایی روتیفر غنی شده با جلبک‌های میکروسکوپی بر شاخص‌های رشد، بازماندگی و کیفیت لاشۀ لارو ماهی قزل‌آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 استاد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 دانشیارگروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22059/jfisheries.2020.309147.1189
چکیده

پژوهش حاضر با هدف غنی­سازی روتیفر با جلبک‌های میکروسکوپی به منظور تأثیر غذایی آن بر شاخص‌های رشد و افزایش بازماندگی لارو قزل‌آلای رنگین‌کمان انجام گردید. در راستای انجام این بررسی از ﺟﻠﺒﻚ­ﻫﺎی کلرلا((Chlorella vulgaris و جلبک سندسموس(Scenedesmus quadricauda) جهت تغذیه روتیفر Brachionus plicatilis استفاده شد. تراکم سلول‌های جلبک جهت تغذیه روتیفر 107× 5 سلول در میلی­لیتر بود. در هر مخزن 60 لیتری تعداد 30 قطعه ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) ذخیره گردید. تغذیه لارو‌های ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان به ترتیب در تیمار 1 با روتیفر غنی­شده با جلبک کلرلا، در تیمار 2 با روتیفر غنی­شده با جلبک سندسموس و در تیمار 3 با روتیفر غنی­شده با ترکیبی از جلبک‌های کلرلا و سندسموس (به نسبت 50 درصد) انجام شد. تغذیه لارو­ها در گروه شاهد با استفاده از غذای تجاری انجام گردید. حداقل میانگین (± انحراف معیار) وزن لارو در روز 14 و 21 در گروه شاهد به ترتیب به مقدار51/2± 66/409 و 93/4 ± 66/594 میلی­گرم و حداکثر وزن در روز 21 در تیمار 3 به میزان50/7 ± 33/694 میلی­گرم بود. در بررسی­های آماری، شاخص‌های نرخ رشد ویژه، نرخ تبدیل غذایی، نرخ کارایی پروتئین و نرخ بقاء نیز در تیمار‌های 1، 2 و 3 دارای اختلاف معنی­دار بودند (05/0P<). نتایج حاصل از بررسی بیو شیمیایی لاشۀ لارو ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان در روز 21 حاکی از تفاوت معنی­دار در شاخص‌های پروتئین خام و چربی خام در تیمار‌های 1 و 3 بود (05/0P<). نتایج این آزمایش نشان داد که با استفاده از روتیفر غنی شده با جلبک کلرلا و ترکیب جلبک‌های کلرلا و سندسموس می‌توان شاخص‌های رشد و بقاء لاروهای ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان را افزایش داد.