برآورد شاخص‌ فراوانی نسبی ماهی مرکب عمانی و اسکوئید پشت ارغوانی در تلاش صیادی با ترال طناب‌دار در غرب دریای عمان

نویسندگان

1 کارشناس دفتر امور صید و صیادی، سازمان شیلات ایران، تهران، ایران

2 دانشیار گروه تولید و بهره‌برداری، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

3 دانشجوی گروه تولید و بهره‌برداری، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

4 استادیار گروه تولید و بهره‌برداری، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

doi
10.22059/jfisheries.2022.337783.1311
چکیده

مطالعه حاضر به برآورد شاخص فراوانی نسبی اسکوئید پشت ارغوانی و ماهی مرکب عمانی همچنین ارزیابی تأثیر عمق، مسافت و زمان صید در روز (قبل یا بعد از ظهر) بر آن­ها اختصاص یافته است. نمونه­برداری در غرب دریای عمان در فصل بهار 1398 صورت پذیرفت. عمق آب 208 تا 285 متر بود. شناور مورد استفاده کشتی صید صنعتی فانوس ماهیان بوده و ابزار نمونه­برداری تور ترال طناب­دار که با تکنیک صید در ستون آب (حداکثر 6 متر فاصله پانل تحتانی از بستر) فعالیت می­کرد. مطابق مشاهدات میدانی، میانگین شاخص صید درواحد تلاش اسکوئید پشت ارغوانی و ماهی مرکب عمانی بر اساس وزن به ترتیب 22/7584 و 016/1345 گرم/ساعت و بر اساس تعداد به ترتیب 062/19 و 250/18 تعداد/ساعت برآورد گردید. براساس مدل­های منتخب، متغیرهای عمق و مسافت تاثیر معنی­داری بر صید در واحد تلاش اسکوئید پشت ارغوانی داشتند (05/0P<). با افزایش عمق و مسافت، میزان صید در واحد تلاش گونه اسکوئید افزایش یافت. اما براساس نتایج بدست آمده تاثیر معنی­داری از متغیرهای مورد بررسی بر شاخص فراوانی نسبی ماهی مرکب عمانی مشاهده نشد. با در نظر داشتن فقدان پژوهش کافی در این زمینه و با توجه به دورریز بودن این گونه­ها درآب­های ایران، نیاز به تحقیقات گسترده­تر به منظور مدیریت ذخایر آن­ها در پهنه آبی دریای عمان احساس می­گردد.