برآورد شاخص فراوانی نسبی ماهی مرکب عمانی و اسکوئید پشت ارغوانی در تلاش صیادی با ترال طنابدار در غرب دریای عمان
نویسندگان
1 کارشناس دفتر امور صید و صیادی، سازمان شیلات ایران، تهران، ایران
2 دانشیار گروه تولید و بهرهبرداری، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
3 دانشجوی گروه تولید و بهرهبرداری، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
4 استادیار گروه تولید و بهرهبرداری، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2022.337783.1311چکیده
مطالعه حاضر به برآورد شاخص فراوانی نسبی اسکوئید پشت ارغوانی و ماهی مرکب عمانی همچنین ارزیابی تأثیر عمق، مسافت و زمان صید در روز (قبل یا بعد از ظهر) بر آنها اختصاص یافته است. نمونهبرداری در غرب دریای عمان در فصل بهار 1398 صورت پذیرفت. عمق آب 208 تا 285 متر بود. شناور مورد استفاده کشتی صید صنعتی فانوس ماهیان بوده و ابزار نمونهبرداری تور ترال طنابدار که با تکنیک صید در ستون آب (حداکثر 6 متر فاصله پانل تحتانی از بستر) فعالیت میکرد. مطابق مشاهدات میدانی، میانگین شاخص صید درواحد تلاش اسکوئید پشت ارغوانی و ماهی مرکب عمانی بر اساس وزن به ترتیب 22/7584 و 016/1345 گرم/ساعت و بر اساس تعداد به ترتیب 062/19 و 250/18 تعداد/ساعت برآورد گردید. براساس مدلهای منتخب، متغیرهای عمق و مسافت تاثیر معنیداری بر صید در واحد تلاش اسکوئید پشت ارغوانی داشتند (05/0P<). با افزایش عمق و مسافت، میزان صید در واحد تلاش گونه اسکوئید افزایش یافت. اما براساس نتایج بدست آمده تاثیر معنیداری از متغیرهای مورد بررسی بر شاخص فراوانی نسبی ماهی مرکب عمانی مشاهده نشد. با در نظر داشتن فقدان پژوهش کافی در این زمینه و با توجه به دورریز بودن این گونهها درآبهای ایران، نیاز به تحقیقات گستردهتر به منظور مدیریت ذخایر آنها در پهنه آبی دریای عمان احساس میگردد.