تعیین عمق لایۀ آمیخته و بررسی لایۀ حصاری در خلال مونسون تابستانه و زمستانه در اقیانوس هند شمالی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فیزیک دریا، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران

2 استاد فیزیک، دانشکده فیزیک، دانشگاه اصفهان، ایران

3 استادیار دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران

4 دانشگاه صنعتی مالک اشتر

doi
چکیده

در اقیانوس هند شمالی بادهای برگشت‌پذیر مونسون باعث تغییراتی در ویژگی‌های عمق لایۀ  آمیخته) (MLD می‌شوند. MLD از مهم‌ترین کمیت‌های لایۀ  بالایی اقیانوسی است و نقش مهمی در چندین پدیدۀ  اقیانوس‌شناختی فیزیکی، شیمیایی، بیولوژیکی و اقلیمی دارد. استفاده از دقیق‌ترین اطلاعات عمق‌سنجی با دقت مکانی 0/033درجه و دقت زمانی یک ماهه با استفاده از مدل MITgcm و استفاده از  معیاری مناسب برای تعیین MLD و ضخامت لایۀ  حصاری) (BLT از ویژگی‌های این مطالعه است. بر اساس نتایج این تحقیق، در اقیانوس هند شمالی تغییرات مهمی در MLD از مونسون تابستانه تا زمستانه وجود دارد. در ماه‌های ژانویه/فوریه از سمت ساحل جنوبی ایران و پاکستان به سمت جنوب آن، عمق لایۀ  آمیخته از 125 تا 65 متر تغییر می‌کند. بیشترین مقدار در نزدیک ساحل شرقی اقیانوس هند شمالی بین 85 تا 125 متر و کمترین در کنار ساحل غربی و نزدیک عمان در حدود 85  متر است. در ماه‌های جولای/ آگوست از سمت ساحل جنوبی ایران و پاکستان به سمت جنوب آن، این تغییرات از 15 تا 45 متر است. به‌طورکلی، در اقیانوس هندشمالی در خلال هر دو مونسون،MLD در سمت شرقی اقیانوس عمیق‌تر از سمت غربی آن است. همچنین حضور BLT در زمستان نسبت به تابستان چشمگیرتر است. علت این تغییرات عواملی مانند بارندگی، تبخیر، تنش باد، وارونگی‌های جریانی، گرمای سطحی خالص در خلال مونسون تابستانه و زمستانه هستند.