تأثیر رهبری کارآفرینی بر رفتار نوآورانه با نقش میانجی محرکهای نوآورانه در آموزش عالی (دانشگاه سیستانوبلوچستان)
نویسندگان
1 استادیار مدیریت آموزش عالی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 استادیار مدیریت آموزشی(انفورماتیک)، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران
3 کارشناس ارشد مدیریت اجرایی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی ساری، ساری، ایران
doi
10.22059/jed.2019.277168.652930چکیده
توسعه مهارتهای رهبری در جهت ایجاد استراتژی نوآورانه، برای رقابت در محیطهای پیچیده و موفقیت در کسبوکار ضروری است. هدف تحقیق حاضر، بررسی تأثیر رهبری کارآفرینی بر رفتار نوآورانه با نقش میانجی محرکهای نوآورانه در آموزش عالی است. روش تحقیق برحسب هدف، کاربردی و از نوع توصیفی- همبستگی بوده است که در جامعه تحقیق اعضای هیأت علمی دانشگاه سیستانوبلوچستان، با نمونه 193نفری براساس تصادفی طبقهای، اجرا شده است. ابزار تحقیق شامل سه پرسشنامه محققساخته رهبری کارآفرینی، محرک نوآوری و رفتار کاری نوآورانه بوده است. روایی تأییدی و پایایی هر سه ابزار مناسب گزارش شد. روش تجزیهوتحلیل با استفاده از نرمافزار PLS2، مدل معادلات ساختاری بوده است. نتایج نشان داد، رهبری کارآفرینی بر محرکها و رفتار نوآورانه بهصورت مستقیم و غیرمستقیم تأثیر دارد. همچنین محرکها اثر مستقیم بر رفتار نوآورانه داشته است. دانشگاهها از طریق محرکهای فرهنگی باز و آزاد و مدیریت هوشمند نوآوری در کنار رهبری کارآفرینی، میتوانند نقش سازنده در رفتار نوآورانه محیط علمی و ذینفعان آموزش عالی ایفا کنند.