تأثیر رهبری کارآفرینی بر رفتار نوآورانه با نقش میانجی محرک‌های نوآورانه در آموزش عالی (دانشگاه سیستان‌وبلوچستان)

نویسندگان

1 استادیار مدیریت آموزش عالی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

2 استادیار مدیریت آموزشی(انفورماتیک)، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

3 کارشناس ارشد مدیریت اجرایی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی ساری، ساری، ایران

doi
10.22059/jed.2019.277168.652930
چکیده

توسعه مهارت­های رهبری در جهت ایجاد استراتژی نوآورانه، برای رقابت در محیط­های پیچیده و موفقیت در  کسب‌وکار ضروری است. هدف تحقیق حاضر، بررسی  تأثیر رهبری کارآفرینی بر رفتار نوآورانه با نقش میانجی محرک­های نوآورانه در آموزش عالی است. روش تحقیق برحسب هدف، کاربردی و از نوع توصیفی- همبستگی  بوده است که در جامعه تحقیق اعضای  هیأت علمی دانشگاه  سیستان‌وبلوچستان، با نمونه 193نفری براساس تصادفی طبقه­ای، اجرا شده است. ابزار تحقیق شامل سه  پرسش‌نامه محقق‌ساخته رهبری کارآفرینی، محرک نوآوری و رفتار کاری نوآورانه بوده است. روایی  تأییدی و پایایی هر سه ابزار مناسب گزارش شد. روش  تجزیه‌وتحلیل  با استفاده از نرم­افزار PLS2، مدل معادلات ساختاری بوده است. نتایج نشان داد، رهبری کارآفرینی بر محرک­ها و رفتار نوآورانه  به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم  تأثیر دارد. همچنین محرک­ها اثر مستقیم بر رفتار نوآورانه داشته است. دانشگاه­ها از طریق محرک­های فرهنگی باز و آزاد و مدیریت هوشمند نوآوری در کنار رهبری کارآفرینی،  می­توانند نقش سازنده در رفتار نوآورانه محیط علمی و  ذی‌نفعان آموزش عالی ایفا کنند.