ارزیابی میزان تأثیر مانور واگرد بر کارایی تقاطعهای چراغدار براساس شرایط ترافیکی شهرها (مطالعه موردی: شهر تهران)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه زنجان
2 کارشناس ارشد مهندسی عمران- راه و ترابری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان
doi
10.22091/cer.2017.830چکیده
مطالعه خصوصیات جریان ترافیک در تقاطعها، یکی از اقدامات مؤثر و ضروری در بالابردن سطح سرویس خیابانها و شناخت مناسب عملکرد ترافیکی رانندگان میباشد. تقاطعهای همسطح در شهرها، از جمله نقاطعی است که ترافیک سنگین و تأخیر در آن بیشتر جلوه میکند. از اینرو، بهینهسازی جریان ترافیک در این تقاطعها امری اجتنابناپذیر به نظر میرسد. یکی از مهمترین حرکات گردشی در تقاطعها، مانور واگرد (دوربرگردان) میباشد .در این تحقیق تلاش شده تا تأثیر مانور واگرد بر کارایی تقاطع چراغدار بررسی شود. بدین منظور، یک شبکه در شهر تهران در نرمافزار سینکرو مدل گردید. برداشتهای آماری خودروها و عابرین پیاده صورت گرفت و پارامترهای نرمافزار تا حدامکان براساس شرایط شهر تهران کالیبره شدند. نتایج تحلیل در نرمافزار سینکرو نشان داد که در صورت حذف مانور واگرد از تقاطع، طول صف و تأخیر و درجه اشباع تقاطع بهطور چشمگیری کاهش پیدا میکند. همچنین سطح سرویس تقاطع ارتقاء مییابد. بهمنظور اعتبارسنجی، تقاطع دیگری در محدوده شهر تهران شبیهسازی شد و نتایج حاصل از آن، بر درستی نتایج مدل اول صحه گذاشت.
