اثربخشی بهزیستیدرمانی گروهی بر بهزیستی روانشناختی، تنظیم شناختی هیجان، نگرانی و تابآوری زنان سرپرست خانوار
نویسندگان
1 فوقلیسانس روانشناسی بالینی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد ایران
2 استادیار و هیات علمی گروه روانشناسی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد ایران
3 - استاد و هیات علمی گروه روانشناسی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد ایران
doi
10.30495/jzvj.2021.24757.3218چکیده
زنان سرپرست خانوار بخش قابل توجهی از افراد جامعه را تشکیل میدهند و پژوهشها میزان سلامت روانی این گروه از زنان را نسبت به زنان دیگر کمتر گزارش کرده اند. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بهزیستیدرمانی(WBT) بر بهزیستی روانشناختی، تنظیم شناختی هیجان، نگرانی و تابآوری زنان سرپرست خانوار بود. روش پژوهش حاضر شبهآزمایشی و از نوع پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری شامل کلیه زنان سرپرست خانوار شهر شیروان بود که در دامنه سنی 20 تا 49 سال قرار داشتند. نمونه این پژوهش شامل 30 نفر بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. مداخله به شیوه گروهی بود بدین صورت که صرفا برای گروه آزمایش 8 جلسه هفتگی بهزیستیدرمانی انجام شد. ابزار پژوهش عبارت بود از: پرسشنامههای تابآوری کانر و دیویدسون، نگرانی پنسیلوانیا، تنظیم شناختی هیجانی گارنفسکی و بهزیستی روانشناختی ریف. در ادامه با بهره گیری از SPSS تحلیل کواریانس تک متغیری انجام شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بهزیستیدرمانی باعث افزایش میزان تابآوری، راهبردهای سازگار تنظیم شناختی هیجان، بهزیستی روانشناختی و کاهش نگرانی گروه آزمایش شده است هرچند کاهش معنادار راهبردهای ناسازگار تنظیم شناختی هیجانی را در پی نداشته است.