بررسی ضریب رفتار پل های بتنی با جداگر های الاستومریک (ERB) و جداگرهای هسته سربی (LRB)

نویسندگان

1 استادیار، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه قم

2 دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه قم

doi
10.22091/cer.2015.750
چکیده

مزایای جداگرها بعنوان ابزار کنترل نیروهای جانبی که به طراحان اجازه میدهد نیروهای زلزله وارد بر پایه‌ها و کوله‌های پل را کاهش داده و یا منحرف کنند، به خوبی به اثبات رسیده است. از طرف دیگر هدف اصلی در طراحی لرزه‌ای سازه‌ها بر این مبناست که رفتار سازه، در مقابل نیروهای ناشی از زلزله‌های کوچک بدون خسارت و در محدوده خطی مانده و در مقابل نیروهای ناشی از زلزله‌های شدید، ضمن حفظ پایداری کلی خود خسارتهای سازه‌ای و غیرسازه‌ای را تحمل کند. با این وجود از جمله مشکلات موجود در طراحی پلها، عدم صراحت آیین نامه‌ها برای نقش جداگرها در تعیین ضریب رفتار R است. بگونه‌ای که در ”آیین نامه طرح پلهای راه و راه آهن در برابر زلزله (نشریه 463)” اشاره‌ای به اثر جداگرها در تعیین پارامتر R نشده است. بنابراین در این تحقیق به محاسبه ضریب رفتار پلهای جداسازی شده با جداگرهای الاستومریک از نوع نئوپرن تیپ 1 و جداگرهای هسته سربی پرداخته شده است.با بررسی نتایج تحلیل مقدار ضرایب رفتار پل با جداگر هسته سربی LRB کمتر از پل با جداگر ERB هست که نشان دهنده اینست که تکیه‌گاه‌های LRB موجب می‌شوند زیرسازه کمتر وارد فاز غیرخطی شود. همچنین این ضرایب رفتار از مقدار ضرایب نشریه 463 که درجهت طولی و عرضی به ترتیب 3 و 5 هست کمتر است که نشان دهنده اینست جداگرها ضریب رفتار کلی سازه را پایین می‌آورند. علاوه بر این در بررسی اثر کاهش دهانه بر دو حالت مشاهده می‌شود که تاثیر قابل توجهی بین پلهای با دهانه‌های مختلف وجود ندارد.