نقش زن در تاریخنگاری باستانی پاریزی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بافت، ایران.
2 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران.
3 استادیار تاریخ و تمدن ملل اسلامی، واحد بافت، دانشگاه آزاد اسلامی، بافت، ایران
doi
10.52547/irhj.15.1.169چکیده
باستانی پاریزی در تاریخنگاری، بهویژه در حوزۀ تاریخ اجتماعی، صاحب سبکی ویژۀ خود است. در تاریخنگاری او چند زمینۀ مطالعاتی از اهمیت بسیاری برخوردارند، از جمله تاریخ اجتماعی، نقش زن در تاریخ، و تاریخنگاری محلی. در اندیشه و نوشتههای او تاریخنگاری محلی، با تأکید بر کرمان و پاریز، جایگاه مهمی دارد و نقش زن در تاریخ حلقۀ واسط میان تاریخنگاری محلی و تاریخ اجتماعی در آثار اوست که بررسی این موضوع هدف اصلی مقالۀ حاضر است. او جایگاه و نقش تاریخی زن را در مجموعۀ مقالات و کتابهای خود مانند «جای پای زن در تاریخ» و گذار زن از گدار تاریخ کاملاً نشان داده است. بستر مطالعاتی او برای پرداختن به این موضوع تاریخ محلی است که او گاه پای را از کرمان فراتر مینهد و در جستوجوی شواهد تحقیقی همۀ تاریخهای محلی را مورد توجه قرار میدهد. باستانی پاریزی به جریان تاریخنگاری معترض است که از مطالعۀ نقش زن غلفت کرده است. به همین دلیل میکوشد جایگاه زن را در تاریخ محلی و ملی تبیین کند.