پیش‌بینی ماندگاری میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei) تحت تاثیر اسانس نعناع فلفلی(Mentha piperita) ، دما و زمان نگهداری به روش تحلیل سطح پاسخ

نویسندگان

1 دانشیارگروه شیلات، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی شیمی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22059/jfisheries.2021.323201.1246
چکیده

در مطالعه­ حاضر تاثیر اسانس نعناع فلفلی(Mentha piperita)  در غلظت­های 0، 5/0 و 1 درصد و در دماهای 4، 3- و 10- درجه سانتی­گراد روی ماندگاری میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei) طی 15 روز نگهداری، با استفاده از تحلیل سطح پاسخ، مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه ترکیب اسانس با استفاده از دستگاه GC-MS، منتول را به عنوان فراوان­ترین ترکیب موجود در اسانس نشان داد. در مورد شاخص‌های میزان کل باکتری­های زنده (TVC)، میزان کل بازهای ­نیتروژنی ­فرار(TVB-N)، پراکسید(PV) ، تیوباربیتوریک­­اسید(TBA)  و اسیدهای­­چرب­فرار(FFA) غلظت اسانس با سطح بالای F –Value در مقایسه با زمان و دما، به عنوان مهم­ترین عامل موثر بر ماندگاری میگو بود .(p <0.05) میگوهای نگهداری شده در دمای 10- درجه­سانتی­گراد در روزهای هفتم و پانزدهم نگهداری، به ترتیب در غلظت­های 5/0 و 1 درصد، در محدوده­ مجاز برای مصارف انسانی قرار داشتند. بر اساس نتایج میزان کل باکتری­های زنده و سپس میزان کل بازهای نیتروژنی فرار مهم­ترین فاکتورها در تعیین ماندگاری میگو بودند. ضریب تعیین یا همبستگی رگرسیونی (R2, R2-adj) نشان داد که مدل­ رگرسیونی به خوبی قادر به تشریح روابط بین متغیرهای زمان، دما و غلظت اسانس و متغیرهای وابسته مورد بررسی است و مدل­های بدست آمده مقادیر نزدیک به واقعیت را پیش­بینی کردند که می­توان از آنها به عنوان روشی جهت کاهش هزینه آزمایش استفاده کرد.