تعیین غلظت نیمه کشندگی (LC50) قارچکش ویستا (Vista) در ماهی آمور (Ctenopharyngodon idella)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده علوم دریایی و محیطی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 استادیار، دانشکده علوم دریایی و محیطی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
3 استادیار، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد واحد بابل، بابل، ایران
4 استاد، دانشکده علوم دریایی و محیطی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2021.326353.1266چکیده
کاربرد آفتکشها همواره با نگرانیهایی در مورد خطرات زیست محیطی ناشی از آنها همراه بوده است. ویستا یک آفتکش جدید و پرکاربرد است که در مزارع برنج برای از بین بردن بیماری بلاست مورد استفاده قرار میگیرد. پژوهش حاضر برای اولین بار محدوده کشندگی و غلظت نیمه کشندگی قارچکش ویستا را در ماهی آمور (Ctenopharyngodon idella) مورد بررسی قرار داده است. در این پژوهش برای تعیین محدوده کشندگی ابتدا ماهیها در معرض غلظتهای 10،0، 25 ،50، 100، 250 و 500 میلیگرم در لیتر ویستا قرار گرفتند و در مدت زمانهای 24، 48، 72 و 96 ساعت تلفات ماهیها در هریک از گروهها ثبت شد. سپس به منظور تعیین غلظت نیمه کشندگی، ماهیها در 5 گروه با سه بار تکرار غلظتهای 0، 30، 35، 40 و 45 میلیگرم در لیتر ویستا دریافت کردند و درمدت زمانهای 24، 48، 72 و 96 ساعت تعداد تلفات ماهیها ثبت شد. نتایج به دست آمده با استفاده از روش تجزیه و تحلیل آماری پروبیت ارزیابی شد. در این پژوهش مقادیر غلظت نیمه کشندگی ویستا در زمانهای 24، 48، 72 و 96 ساعت به ترتیب 5/60، 1/40، 58/34 و 28/31 میلیگرم در لیتر به دست آمد و حداکثر غلظت مجاز قارچکش ویستا 128/3 میلیگرم در لیتر و حداقل غلظت مؤثّر آن 42/28 میلیگرم در لیتر برآورد شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد مقدار غلظت کشندگی قارچکش ویستا با افزایش مدت زمان آزمایش کاهش پیدا کرد، به طوریکه هرچه زمان آزمایش افزایش یافت، غلظت پایینتری از آن سبب تلفات ماهیها شد.