نان و جنگ داخلی تبریز در دورۀ استبداد صغیر
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دانشجوی دورۀ دکتری تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22034/chs.2026.550331.1134چکیده
در جنگهای درون شهری تبریز در سال 1326ق، نان اساسیترین کالا در سبد مصرفی روزانۀ مردمِ شهر بود. کمبود نان موجب آشفتگی در جامعه میشد و تأمین آن برای مقامات شهری ضرورت داشت؛ به همین جهت، دو طرف درگیری، سعی داشتند از این امتیاز، برای آسیبرساندن به یکدیگر استفاده برند. مدیریت صحیح غلة دیوانی و اربابی، انبار غله در ارک دولتی و شیوههای درست توزیع آن از برنامهها و مذاکرات انجمن ایالتی برای کاهش قیمت نان و ازبینرفتن معضلات تهیة نان بود و مدیریت صحیح نان و غله و توزیع دقیق و نظاممند آن، وحشت و نگرانی مردم را از بین میبرد و از این رهگذر، برای نظام سیاسی حاکم بر شهر، کسب مشروعیت میکرد؛ درمقابل، مستبدان مانع رسیدن غله به ارک دولتی و محلات پشتیبان مشروطه میشدند. پژوهش حاضر قصد دارد ارتباط مشروعیت یا عدممشروعیت نظام سیاسی با تأمین غله و نان مردم تبریز در جنگهای شهری را بررسی کند و با روش توصیفی و تبیینی به این پرسش اساسی پاسخ دهد که مردم و مقامات شهری در دو جبهۀ مشروطهخواهان و مستبدین، چگونه میان تأمین نان وغله و مشروعیت نظام سیاسی ارتباط برقرار میکردند؟ مخالفان مشروطیت تلاش داشتند با بستن راههای ورودی شهر موجب کمبود نان، آشوب، نارضایتی خارجیها و وحشت مردم شوند. نتایج پزوهش نشان میدهد که؛ بیشتر ساکنان تبریز، سوارههای ایلی و مستبدان را باعث و بانی مشکلات میدانستند، ، ایجاد گرسنگی و قحطی، نهتنها کمکی به مستبدان در ایجاد آشوب نکرد بلکه بدنامشدن ایشان، موجب پیروزی و کسب مشروعیت برای مشروطهخواهان شد.