تاثیر کاهش نرخ غذادهی ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) بر عملکرد رشد و تغذیه، شاخصهای بیوشیمیایی خون و کیفیت آب در سیستم بیوفلاک در مقایسه با آب تمیز
نویسندگان
1 استادیار گروه شیلات دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه گنبد کاووس، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران
2 دانشیارگروه شیلات دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه گنبد کاووس، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران
3 کارشناس ارشد گروه شیلات دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه گنبد کاووس، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران
4 کارشناس ارشد گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان، ایران
5 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2021.324020.1251چکیده
این مطالعه با هدف بررسی تاثیر نرخ کاهش غذادهی بر کیفیت آب، عملکرد رشد و پاسخ ایمنی ماهی کپور (Cyprinus carpio) در سیستم بیوفلاک و آب تمیز انجام شد. ماهیها (میانگین وزنی 44/0± 04/9 گرم) در 18 مخزن (50 لیتری) بصورت کاملاً تصادفی در قالب طرح فاکتوریل 3×2 شامل؛ استفاده از غذای تجاری 100، 85 و 70 درصد (بترتیب 5/2، 12/2 و 75/1 درصد وزن بدن) در گروه بیوفلاک (BF1، BF2 و BF3) و گروه بدون فلاک (NF1، NF2 و NF3) به مدت 60 روز ذخیرهسازی شدند. در پایان آزمایش، غلظت نیتروژن آمونیاک کل (TAN) بهطور قابل توجهی در بیوفلاک نسبت به بدون فلاک پایینتر بود. بیشترین عملکرد رشد ماهی و کمترین ضریب تبدیل غذایی در گروههای بیوفلاک با 5/2 و 12/2 درصد غذادهی (BF1 و BF2) بدست آمد. پس از 60 روز، سطح لایزوزیم و ایمونوگلوبولینکل سرم بهطور قابل توجهی افزایش و سطح کورتیزول سرم در تیمار BF1 کاهش یافت. این پژوهش نشان داد که کاهش نرخ غذادهی (12/2 تا 5/2 درصد وزن بدن) ماهی کپور معمولی در سیستم بیوفلاک نسبت به آب تمیز میتواند بر عملکرد رشد و پاسخ ایمنی تاثیر مثبت معنیداری داشته باشد.
