اثرات غنیسازی جلبکهای نانوکلروپسیس و ایزوکرایسیس به صورت همزمان با سلنیوم و روی بر فاکتورهای رشد و میزان مواد معدنی روتیفر آب شور Brachionus plicatilis
نویسندگان
1 استاد پژوهشکده آرتمیا و آبزی پروری دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 استادیار گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
3 دانشجوی دکتری شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
4 دانشیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
5 محقق ارشد گروه آبزی پروری، مرکز تحقیقات و فناوری غذای آبزیان (IRTA)، تاراگونا، اسپانیا
doi
10.22059/jfisheries.2021.81742چکیده
علیرغم نقش مثبت روتیفر در بسیاری از تفریخ گاهها برای تغذیه مراحل اولیه لارو ماهیان و سخت پوستان، محتوای کمتر مواد معدنی مانند سلنیوم (Se ، 30 برابر) و روی (Zn ، 5 برابر) به عنوان یکی از معایب این غذای زنده در مقایسه با پاروپایان است. بنابراین افزایش مقادیر این مواد مغذی از طریق غنیسازی ضروری است. بدین منظور، پژوهش حاضر اثرات ترکیب 2 جلبک Isochrysis galbana وNannochloropsis oculata غنی شده با نمکهای سدیم سلنیات و سولفات روی را بر رشد و میزان مواد معدنی روتیفر مورد مطالعه قرار داد. ابتدا ترکیب 1:1 جلبکها با مخلوطی از نمکهای روی و سلنیوم ( غلظتهای20، 40 و 80 میلی گرم در لیتر از هرکدام در محیط غنی سازی جلبک) غنی شدند. بعد از تغذیه روتیفرها با جلبکهای غنی شده بیشترین مقدار Zn و Se در تیمار 80 میلی گرم بر میلی لیتر از هر دو ماده مشاهده شد. بیشترین تعداد روتیفر (ind mL-1 06/11 ± 339)، SGR (day-1 008/0 ± 48/0) و کمترین زمان دو برابر شدن بدون تفاوت معنیداری در روتیفرهای تغذیه شده با جلبکهای غنی شده با mg L-1 40 از هر دو ماده معدنی مشاهده شد (05/0<p ). به طور کلی، تغذیه روتیفر با جلبکهای غنی شده با Se و Zn منجر به افزایش Se و Zn شد. بنابراین، جلبکهای غنی شده با Se و Zn میتوانند برای تغذیه روتیفرهای آب شور جهت برآورده کردن نیازهای غذایی آنها استفاده شوند.