اثرات غنی‌سازی جلبک‌های نانوکلروپسیس و ایزوکرایسیس به صورت همزمان با سلنیوم و روی بر فاکتورهای رشد و میزان مواد معدنی روتیفر آب شور Brachionus plicatilis

نویسندگان

1 استاد پژوهشکده آرتمیا و آبزی پروری دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

2 استادیار گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران

3 دانشجوی دکتری شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

4 دانشیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

5 محقق ارشد گروه آبزی پروری، مرکز تحقیقات و فناوری غذای آبزیان (IRTA)، تاراگونا، اسپانیا

doi
10.22059/jfisheries.2021.81742
چکیده

علیرغم نقش مثبت روتیفر در بسیاری از تفریخ گاه­ها برای تغذیه مراحل اولیه لارو ماهیان و سخت پوستان، محتوای کمتر مواد معدنی مانند سلنیوم (Se ، 30 برابر) و روی (Zn ، 5 برابر) به عنوان یکی از معایب این غذای زنده در مقایسه با پاروپایان است. بنابراین افزایش مقادیر این مواد مغذی از طریق غنی‌سازی ضروری است. بدین منظور، پژوهش حاضر اثرات ترکیب 2 جلبک­ Isochrysis galbana وNannochloropsis oculata  غنی شده با نمک­های سدیم سلنیات و سولفات روی را بر رشد و میزان مواد معدنی روتیفر مورد مطالعه قرار داد. ابتدا ترکیب 1:1 جلبک­ها با مخلوطی از نمک­های روی و سلنیوم ( غلظت­های20، 40 و 80 میلی گرم در لیتر از هرکدام در محیط غنی سازی جلبک) غنی شدند. بعد از تغذیه روتیفرها با جلبک­های غنی شده بیشترین مقدار Zn و Se در تیمار 80 میلی گرم بر میلی لیتر از هر دو ماده مشاهده شد. بیشترین تعداد روتیفر (ind mL-1 06/11 ± 339)، SGR (day-1 008/0 ± 48/0) و کمترین زمان دو برابر شدن بدون تفاوت معنی­داری در روتیفرهای تغذیه شده با جلبک­های غنی شده با mg L-1 40 از هر دو ماده معدنی مشاهده شد (05/0<p ). به طور کلی، تغذیه روتیفر با جلبک­های غنی شده با Se و Zn منجر به افزایش Se و Zn شد. بنابراین، جلبک­های غنی شده با Se و Zn می‌توانند برای تغذیه روتیفرهای آب شور جهت برآورده کردن نیازهای غذایی آن­ها استفاده شوند.