بررسی علل سفید شدگی، شکستگی و جابجایی مرجانها در خلیج چابهار
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور، موسسه تحقیقات علوم شیلات ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، چابهار، ایران
2 معاونت محیط زیست دریایی، دفتر حفاظت از زیست بوم و سواحل دریایی، سازمان حفاظت از محیط زیست، تهران، ایران
3 استادیارگروه شیلات، واحد چابهار، دانشگاه آزاد اسلامی، چابهار، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2021.319918.1234چکیده
(Line Transect) و جدول رنگی (Coral Watch) بود. بررسیهای انجام شده نشان داد که میزان رسوبگذاری در منطقه طی سالهای نمونه برداری روندی افزایشی داشت (05/0p <). بیشترین و کمترین میزان رسوبگذاری به ترتیب در تابستان 1393 و زمستان 1390 اندازهگیری شد (05/0p <). میزان شفافیت آب طی فصول نمونهبرداری از روندی کاهشی برخوردار بود (05/0p <). بیشترین و کمترین میزان شفافیت به ترتیب در زمستان 1391 و تابستان 1393 اندازهگیری شد. دمای آب در طول دوره نمونهبرداری از 2/22 درجه سانتیگراد در زمستان 1390 به 26 درجه سانتیگراد در زمستان 1396 رسید (05/0p <). بررسی فعالیتهای انسانی در منطقه نشان داد که طی عملیات لای روبی، گل و لای زیادی در منطقه رویش مرجانها رسوب کرد و این رسوبات به دلیل احداث موجشکن فرعی و در نتیجه کاهش چرخش جریان آب در منطقه باقی ماند و پس از ته نشینی محل اتصال مرجان به بستر را پوشاند. پس از این رخداد، مرجانها جلبکهای همزیست خود را از دست داده و پس از سفید شدن از بستر خود جدا شدند. به نظر میرسد دلیل احتمالی این نتایج بروز استرسهای ناشی از فعالیتهای انسانی در منطقه باشد که در مجموع باعث ایجاد شرایط بحرانی در وضعیت سلامتی مرجانهای منطقه شده است.