بررسی نخستین سیاست­گذاری‌های آموزش عالی در استان ایلام (1355- 1357)

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم تاریخی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 استادیار گروه علوم تاریخی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22034/chs.2026.527395.1107
چکیده

نهاد آموزش عالی، در سال­های پایانی عصر پهلوی با مرکزیت استان کرمانشاه در نواحی غربی ایران تأسیس شد. استان ایلام از استان­های تازه تأسیس و محروم کشور بود که برای نخستین‌بار شاهد تأسیس کانون آموزش عالی در سطح کارشناسی و در رشتة تخصصی دامپروری و بر بستر دانشکدة علوم کرمانشاهان بود. با توجه به پیشینة تاریخی، وضعیت جغرافیایی و آب‌وهوایی، وجود مراتع و رواج فرهنگ و معیشت گله­داری، این استان بستر مناسبی برای نوسازی حیات دامپروری و تولید فرآورده­های لبنی بود. تحقق این امر نیازمند دانش تخصصی و فنی نوین در پرورش دام و تولید فرآورده‌های دامی بود. پژوهش حاضر برای نخستین‌بار چگونگی تأسیس دورة آموزش عالی در قالب دانشکدة دامپروری ایلام که شاخه‌ای از دانشگاه رازی در استان ایلام بود، را مورد بحث و بررسی قرار داده است؛ یافته­های پژوهش نشان داد که نخستین سیاست‌گذاری­های علمی برای آموزش عالی در استان ایلام با مطالعات میدانی گروه‌هایی از آموزش عالی، ابتدا در قالب دانشکدة علوم کرمانشاهان و سپس با عنوان پردیس دانشگاه رازی، از مهم‌ترین کانون‌های آموزش عالی غرب کشور، با همکاری دانشگاه اکرون امریکا صورت گرفته است؛ بر این اساس سنگ بنای نخستین مؤسسه آموزش عالی در استان ایلام نهاده شد و دانشکدة دامپروری ایلام به‌مثابه یکی از دانشکده­های اقماری دانشگاه رازی، از سال 1355 روند رسمی ورود آموزش عالی به استان ایلام را هموار ساخت. نتایج همچنین نشان داده است که تأسیس دانشکدة مذکور با چالش‌های جدی مواجه بوده است؛ فقدان بسترهای مناسب آموزشی،کمبود زمین، آب، تجهیزات آزمایشگاهی و آموزشی، نیروی انسانی متخصص و بحران سیاسی سال‌های پایانی حاکمیت پهلوی، پردیس دانشکدة دامپروری ایلام را با مشکلات فراوان روبه‌رو ساخت؛ اما با وجود این مشکلات، تأسیس این پردیس مدخلی برای توسعة آموزش عالی در این استان و تأسیس دانشگاه ایلام در دو دهه پس از پیروزی انقلاب اسلامی شد.