تعیین غلظت میانه کشنده (LC50) آلومینیم، مس و روی در لارو ماهی تیلاپیای نیل (Oreochromis niloticus)

نویسندگان

1 دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشجوی دکتری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

4 دکتری تخصصی بهداشت و بیماری آبزیان، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران

doi
10.22059/jfisheries.2021.322076.1241
چکیده

ارزیابی اثر آلاینده­ها در مراحل اولیه حیات موجودات زنده به ­همراه سایر جنبه­های سم شناسی آبزیان به درک بهتر سمیت آلاینده­ها و برنامه‌ریزی جهت مقابله با شرایط ایجاد شده، کمک می­کند. آلومینیم، روی و مس از جمله عناصر کمیابی هستند که میزان آن­ها در اکوسیستم­های آبی بر اثر فعالیت­های انسانی در حال افزایش است. در مطالعه حاضر سمیت حاد آلومینیم، مس و روی بر بقاء لارو دارای کیسه زرده ماهی تیلاپیای نیل (Oreochromis niloticus) بررسی و غلظت میانه کشنده آنها (LC50-96h) بر اساس پروتکل OECD 203 تعیین گردید. به این منظور، 200 قطعه لارو دارای کیسه زرده در محدوده وزنی 0156/0 - 0132/0 گرم و طول کل 75/4-25/4 میلی­متر در معرض غلظت­های مختلف آلومینیم (صفر (شاهد)، 0/24، 8/28، 56/34، 47/41، 76/49، 71/59 و 65/71 میلی­گرم بر لیتر)، روی (صفر (شاهد)، 10، 12، 4/14، 28/17 و 73/20 میلی­گرم بر لیتر) و مس (صفر (شاهد)، 625/0، 25/1، 5/2، 5 و 10 میلی­گرم بر لیتر) به­مدت 96 ساعت قرار گرفتند. میزان تلفات طی 24، 48، 72 و 96 ساعت بررسی و ثبت گردید. فراسنجه­های فیزیکی و شیمیایی آب نیز بصورت روزانه اندازه گیری شد. با استفاده از آنالیز رگرسیون پروبیت، میزان LC50-96h برای آلومینیم، مس و روی به ترتیب 839/61، 397/1 و 056/14 میلی­گرم بر لیتر به­دست آمد. غلظت­ها در محدوده اطمینان 95درصدی برحسب میلی­گرم بر لیتر برای آلومینیم 851/67- 449/55، مس 157/1-637/1 و روی411/16-293/12 تعیین گردید. نتایج حاصل سمیت بیشتر مس در مقایسه با روی و آلومینیم در لارو ماهی تیلاپیا نیل را ثابت کرد.