بررسی تطبیقی تأثیر فراروایت موعودگرایی شیعی و مسیحی بر سیاست ایران و آمریکا

نویسندگان

1 دانشیار مجتمع آموزش عالی شهید محلاتی

2 دانشجوی دکتری اندیشه سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی

doi
چکیده

«موعودگرایی» با ترسیم خطوط آیندة مطلوب، پویش درونی وضعیت موجود را سامان می‌بخشد. رهاورد این فرایند برای جوامع، تسهیل روند ادارة امور از طریق «امیدبخشی»، همچنین دستیابی به وضعیت مطلوب از رهگذر «تحرک‌پذیری» است. از این منظر، پویایی و نشاط جوامع به میزان پیشبرد «وضع موجود» بر مبنای «آیندة مطلوب» بستگی دارد و موعودگرایی، چهارچوب مناسبی برای تبیین چنین روندی است. تحقیق پیش رو، ضمن واکاوی مفهوم موعودگرایی، به چگونگی پیوند آن با سیاست در کشورهای ایران و آمریکا پرداخته و در پایان، با توجه به تفاوت در مؤلفه‌های موعودگرایی شیعی و مسیحی، این پیوستگی را در این دو کشور بررسی کرده است.