ارزیابی عوامل مؤثر بر ظرفیت تاب آوری کسب وکارهای کوچک و متوسط (مورد مطالعه: قطعه سازان صنعت خودرو)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران
2 استادیار دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران
3 کارشناسی ارشد کارآفرینی دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jed.2018.246822.652417چکیده
تابآوری، یکی از مفاهیم مهم و حیاتی در علوم مختلف میباشد که در سالهای اخیر توسط محققان حوزه کسبوکار و سازمان، مورد بررسی قرار گرفته است. تابآوری به معنای ظرفیت یک کسبوکار برای زنده ماندن، انطباق و پایداری، در مواجه شدن با تغییرات آشفته و پرتلاطم است. این پژوهش با هدف ارزیابی عوامل مؤثر بر ظرفیت تابآوری کسبوکارهای کوچک و متوسط فعال در حوزه تولید قطعات خودرو صورت گرفته است. براین اساس، تحقیق حاضر بر مبنای هدف، کاربردی بوده و برمبنای طرح تحقیق توصیفی- پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش قطعهسازان صنعت خودرو در کشوراند.. با استفاده از فرمول کوکران، 99 شرکت به روش نمونهگیری تصادفی ساده مورد تحلیل قرار گرفتند. پس از توزیع و جمعآوری پرسشنامههای استاندارد تحقیق، برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزارSmartPLS3 استفاده شد. یافتههای پژوهش بیانگر آن است که داراییها و منابع سازمان 34درصد، و رقابتپذیری پویای سازمان 5/41درصد از تغییرات تابآوری کسبوکارهای کوچک و متوسط را تبیین میکنند. این در حالی است که متغیر یادگیری و فرهنگ، تأثیر معناداری بر ظرفیت تابآوری نداشته است.