سنخشناسی کیفی پیامدهای اسکان زنان در اردوگاه سیلزدگان با تأکید بر مؤلفه جنسیت (مطالعه زنان سیلزده شهرستان سوسنگرد)
نویسندگان
1 استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه آیت اله بروجردی (ره)
2 دانشگاه ایت الله بروجردی
3 دانشگاه آیت الله بروجردی (ره)
doi
چکیده
در آغاز سال 1398 سیلاب شهرهایی از استان خوزستان را دربرگرفت و در شهر سوسنگرد اردوگاههایی برای اسکان زنان و کودکان در نظر گرفته شد. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف تحلیل کیفی پیامدهای اسکان زنان سیلزده در اردوگاهها، به روش کیفی تحلیل مضمون انجام گرفته است. نمونهگیری به صورت هدفمند بوده و تا زمان اشباع نظری و تعداد 20 مصاحبه انجام و روش گردآوری دادهها مصاحبه عمیق بدون ساختار بوده است. نتایج تحلیل دادهها به شیوه کدگذاری در نرمافزار NVivo8 نشان داد که پدیده «سکونت اردوگاهیِ زنانه» آنومی فردی و آنومی ساختاری را به دنبال داشته است. ابعاد آنومی فردی عبارتند از: 1)روانپریشی (با مقولات فرسایش عاطفی و فرسایش روانی) و 2)ناکارآمدی فردی با مقولات اختلال کارکرد فردی، خودسربارپنداری، فقدان حمایت نهادی و انزوای اجتماعی). ابعاد آنومی ساختاری نیز عبارتند از: 1)اجتماعپریشی(با مقولات فرسایش انسجام اجتماعی و فرسایش سرمایه اجتماعی) و 2)ناکارآمدی ساختاری(با مقولات اختلال کارکرد ساختاری، فرسایش سلامت اجتماعی، دیگرسربارپنداری و انزوای بخشی). آنچه در تحقیق حاضر به عنوان یک دستاورد مهم محسوب میگردد این است که دیدگاه زنانه به پدیدههای اجتماعی با دیگاه مردانه متفاوت است و تجربه این پیامدهای منفی به واسطه جنسیت زنانه آنها و تأثیر جنسیت بر درک آنها از پدیدهها و نگرش آنها نسبت به پدیدههاست.