تعیین ساختار جمعیتی ماهی یال اسبی سربزرگ (Trichiurus lepturus, Linnaeus 1758) در صید ضمنی ترال میگو در آب‌های کلاهی تا درگهان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری بوم شناسی آبزیان، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی، خرمشهر، ایران

2 دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، ایران

3 استاد یارگروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر. خوزستان. ایران.

4 استادیار، پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)،

doi
10.22059/jfisheries.2021.314549.1213
چکیده

< p dir="RTL">ماهی یال اسبی سربزرگ (Trichiurus lepturus) از جمله ماهیانی است که برداشت آن در آب­های خلیج فارس و دریای عمان در سال­های اخیر شدت گرفته است. با توجه به عدم استفاده خوراکی از این ماهی در داخل کشور، بخش عمده­ای از صید این ماهی به خارج از کشور صادر می­شود. در تحقیق حاضر ساختار جمعیتی این گونه در منطقه کلاهی تا درگهان واقع در آب­های ساحلی استان هرمزگان از فروردین 1397 تا فروردین 1398 مورد بررسی قرار گرفت. با استفاده از داده­های فراوانی طولی 471 نمونه و استفاده از معادله رشد ون برتالنفی، مقادیر طول بی­نهایت (L∞)، ضریب رشد (K) و سن در طول صفر (t0) به ترتیب، 83/88 سانتی­متر، 10/0 برسال و 07/0- در سال تخمین زده شد. مرگ­ومیر کل (Z) و مرگ­ومیر طبیعی (M) نیز به ترتیب 44/0 و 28/0 برسال محاسبه گردید. همچنین مرگ­ومیر صیادی (F) نیز 16/0 برسال برآورد شد. طبق این نتایج E (نرخ بهره­برداری) 36/0 برسال تخمین زده شد. الگوی جمعیت نوپا این ماهی نیز اضافه شدن ماهیان جوان به ذخیره اصلی را در تمام طول سال نشان داد که حداکثر میزان آن از اواسط بهمن تا اواسط اسفند دیده شد. باتوجه به اینکه، در حال حاضر تلاش صیادی روی این گونه با سرعت چشمگیری در حال افزایش است، بنابراین برای مدیریت صحیح و علمی ذخایر ماهی یال اسبی سربزرگ، نیاز به پایش سالانه و طولانی مدت است.