تعیین ساختار جمعیتی ماهی یال اسبی سربزرگ (Trichiurus lepturus, Linnaeus 1758) در صید ضمنی ترال میگو در آبهای کلاهی تا درگهان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری بوم شناسی آبزیان، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی، خرمشهر، ایران
2 دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، ایران
3 استاد یارگروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر. خوزستان. ایران.
4 استادیار، پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)،
doi
10.22059/jfisheries.2021.314549.1213چکیده
< p dir="RTL">ماهی یال اسبی سربزرگ (Trichiurus lepturus) از جمله ماهیانی است که برداشت آن در آبهای خلیج فارس و دریای عمان در سالهای اخیر شدت گرفته است. با توجه به عدم استفاده خوراکی از این ماهی در داخل کشور، بخش عمدهای از صید این ماهی به خارج از کشور صادر میشود. در تحقیق حاضر ساختار جمعیتی این گونه در منطقه کلاهی تا درگهان واقع در آبهای ساحلی استان هرمزگان از فروردین 1397 تا فروردین 1398 مورد بررسی قرار گرفت. با استفاده از دادههای فراوانی طولی 471 نمونه و استفاده از معادله رشد ون برتالنفی، مقادیر طول بینهایت (L∞)، ضریب رشد (K) و سن در طول صفر (t0) به ترتیب، 83/88 سانتیمتر، 10/0 برسال و 07/0- در سال تخمین زده شد. مرگومیر کل (Z) و مرگومیر طبیعی (M) نیز به ترتیب 44/0 و 28/0 برسال محاسبه گردید. همچنین مرگومیر صیادی (F) نیز 16/0 برسال برآورد شد. طبق این نتایج E (نرخ بهرهبرداری) 36/0 برسال تخمین زده شد. الگوی جمعیت نوپا این ماهی نیز اضافه شدن ماهیان جوان به ذخیره اصلی را در تمام طول سال نشان داد که حداکثر میزان آن از اواسط بهمن تا اواسط اسفند دیده شد. باتوجه به اینکه، در حال حاضر تلاش صیادی روی این گونه با سرعت چشمگیری در حال افزایش است، بنابراین برای مدیریت صحیح و علمی ذخایر ماهی یال اسبی سربزرگ، نیاز به پایش سالانه و طولانی مدت است.