اثر تنش فلزات سنگین در تولید ترکیبات آنتیاکسیدانی در ریزجلبکهای Monoraphidium و Scenedesmus
نویسندگان
1 استادیار بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 استادیار گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
3 دانشیارگروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
4 دانشجوی کار شناسی ارشد گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2021.318063.1226چکیده
ریز جلبکها یکی از منابع غنی از ترکیبات آنتیاکسیدانی با خواص درمانی هستند. سنتز یا ساخت چنین ترکیباتی در سلولهای ریز جلبکی را میتوان تحت شرایط تنش افزایش داد. هدف از این مطالعه بررسی تنش با فلز سنگین جهت دستیابی به مقادیر بالایی از ترکیبات آنتیاکسیدانی بود. برای این منظور ابتدا هر دو سویه Monoraphidium و Scenedesmus در محیط BBM (Bold's Basal Medium) کشت داده شد و پس از رسیدن به رشد مناسب، تحت شرایط تنش با کلرید جیوه تیمار داده شد. پس از عصاره گیری از ریز جلبکها سنجشهای فعالیت آنتیاکسیدانی کل به روش FRAP و DPPH، رنگیزههای فتوسنتزی و میزان فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز مورد بررسی قرار گرفتند. میزان رشد و ترکیبات آنتیاکسیدانی هر دو ریز جلبک Monoraphidium و Scenedesmus تحت تنش با غلظتهای مختلف کلرید جیوه، کاهش یافت؛ که این کاهش احتمالاً به دلیل افزایش استرس ناشی از سمیت کلرید جیوه بود. اما میزان فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز با افزایش غلظت کلرید جیوه افزایش یافت. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که میتوان با حذف فلزات سنگین از محیط پرورش، محیطی مناسب جهت بالا بردن پتانسیل این ریز جلبکها در تولید ترکیبات خاص و به کارگیری آنها در صنایع دارویی، پزشکی و مکملهای غذایی فراهم نمود.