اثر تنش فلزات سنگین در تولید ترکیبات آنتی‌اکسیدانی در ریزجلبک‌های Monoraphidium و Scenedesmus

نویسندگان

1 استادیار بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

2 استادیار گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

3 دانشیارگروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

4 دانشجوی کار شناسی ارشد گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

doi
10.22059/jfisheries.2021.318063.1226
چکیده

ریز جلبک­ها یکی از منابع غنی از ترکیبات آنتی‌اکسیدانی با خواص درمانی هستند. سنتز یا ساخت چنین ترکیباتی در سلول­های ریز جلبکی را می­توان تحت شرایط تنش افزایش داد. هدف از این مطالعه بررسی تنش با فلز سنگین جهت دستیابی به مقادیر بالایی از ترکیبات آنتی‌اکسیدانی بود. برای این منظور ابتدا هر دو سویه Monoraphidium و Scenedesmus در محیط BBM (Bold's Basal Medium) کشت داده شد و پس از رسیدن به رشد مناسب، تحت شرایط تنش با کلرید جیوه تیمار داده شد. پس از عصاره گیری از ریز جلبک­ها سنجش­های فعالیت آنتی‌اکسیدانی کل به روش FRAP و DPPH، رنگیزه­های فتوسنتزی و میزان فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز مورد بررسی قرار گرفتند. میزان رشد و ترکیبات آنتی‌اکسیدانی هر دو ریز جلبک Monoraphidium و Scenedesmus تحت تنش با غلظت­های مختلف کلرید جیوه، کاهش یافت؛ که این کاهش احتمالاً به دلیل افزایش استرس ناشی از سمیت کلرید جیوه بود. اما میزان فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز با افزایش غلظت کلرید جیوه افزایش یافت. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که می‌توان با حذف فلزات سنگین از محیط پرورش، محیطی مناسب جهت بالا بردن پتانسیل این ریز جلبک­ها در تولید ترکیبات خاص و به کارگیری آنها در صنایع دارویی، پزشکی و مکمل­های غذایی فراهم نمود.