بررسی عوامل اجتماعی موثر بر کارگروهی با نقش تعدیل گر تعهد عام( مورد مطالعه: زنان بالای 20 سال شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد تهران غرب
doi
چکیده
کار گروهی شامل همکاری در قالب و تحت سازماندهی نظام دموکراتیک گروه است؛ این یک شکل از عضویت داوطلبانه اعضاء است که مجموع خروجی فعالیت را، نسبت به زمانی که فعالیت به صورت فردی، انجام شود، به طور قابل ملاحظه ای افزایش می دهد. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر عوامل اجتماعی مؤثر بر کار گروهی زنان با در نظر گرفتن نقش تعدیلگر تعهدعام پرداختهاست. در این تحقیق هدف تعیین تأثیر عواملاجتماعی با مؤلفههایش بر کارگروهی با ابعاد «هدف مشترک، احساس مشترک، ارزش مشترک و تعامل مشترک» است. جامعه آماری پژوهش حاضر را زنان بالای 20 سال شهر تهران در سال 1398 با جمعیت 2817308 نفر تشکیل دادهاست؛ حجم نمونه با استفاده از نرمافزار SPSS Sample Power بدون نیاز به جمعیت آماری و تنها با در نظر گرفتن متغیرهای مستقل پژوهش با در نظر گرفتن وضعیت مطلوب 520 نفر برآورد شدهاست. روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای بودهاست. یافتههای بهدستآمده از تحلیل دادههای جمعآوری شده با استفاده از نرم افزارSPSS و SMART PLSS حاکی از آن است که فرضیهها مبنی بر تأثیر متغیرهای کنش ارتباطی، مدارای اجتماعی و سلامت اجتماعی بر کارگروهی و ابعاد آن تأیید شده است ولی فرضیه تأثیر اعتماد اجتماعی بر کار گروهی رد شدهاست؛ نقش تعهد عام در رابطه تأثیر مدارای اجتماعی در افزایش کار گروهی مؤثر واقع شدهاست؛ بهعبارتی تعهد عام تقویت کننده رابطه بین دو متغیر کارگروهی و مدارای اجتماعی است.