گمانهزنی هایی در باب علل گرایش تیموریان به تشیع
نویسندگان
1 استادیار تاریخ دانشگاه زنجان
doi
چکیده
حکومت تیموریان از سال 771 هجری در ماوراءالنهر آغاز شد و به مرور تا کنارههای مدیترانه گسترش یافت. این حکومت از آغاز تا پایان، بهلحاظ مذهبی، سنی حنفی بود. به روال حکومتهای ترک گذشته، انتظار میرفت تیمور و جانشینانش نیز در حمایت از مذهب تسنن و محدود کردن تشیع بکوشند؛ ولی برخلاف این انتظار، آنان با وجود اعتقاد رسمی به مذهب تسنن، گرایشهای شیعی از خود نشان دادند. اگرچه در طول تاریخ، پیش از تیموریان هم حکومتهای سنیمذهبی بودند که به تشیع نظر مساعدی داشتند؛ ولی تیموریان در اظهار دوستی، بهویژه در پافشاری بر حق خلافت اهلبیت و اظهار دشمنی با امویان، بیرقیبترین آنها بودند. بنابراین، مقالة پیش رو درصدد است شرایط منجر به بروز این گرایش را توصیف، و علل و عوامل آن را تا جایی که مستندات تاریخی اجازه میدهد، ریشهیابی کند. در مقام فرضیه به نظر میرسد چهار عامل فزونی جمعیت شیعه در قلمرو تیموریان، انتخاب رویکرد اعتزالی، اعتقاد به مذهب حنفی، و گرایش به تصوف، نقش اصلی را در نگاه مثبت تیموریان به تشیع داشتهاند؛ هرچند از تأثیر علل فرعی، همچون موقعیت جغرافیایی این حکومت (واقع شدن خراسان در قلمرو اصلی تیموریان) و ترکیب کارگزاران و نخبگان آن نیز نمیتوان چشم پوشید. این مقاله به روش تاریخی انجام یافته است.