تحلیل روانشناختی تعزیه و سازوکار اثرگذاری آن
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه محقق اردبیلی
2 استادیار دانشگاه خلیج فارس
doi
چکیده
یکی از مهمترین مناسک جمعی در تشیع، مراسم عزاداری محرم است که اکثریت مؤمنان شیعی بدان میپردازند. محتوای این مراسم، گفتمان دینی خاصی را پدید آورده است که میتوان آن را گفتمان کربلا نامید. گفتمان کربلا، گفتمانی است که دال برتر آن روایت عاشورا توسط دینداران شیعی در طول صور مختلف در مناسک عزاداری است.مناسک عزاداری و گفتمان کربلا به دلیل نقشی که در حیات مردم داشته است، در صور مختلفی متبلور شده و مردم آن را طی سازوکارها و صورتبندیهای متنوعی بازسازی کردهاند. شکل سنتی تئاتر ایرانی، یعنی تعزیه، و همچنین صور دیگری مثل روضه، سفرههای نذری خانگی، دستههای زنجیرزنی در ماه محرم، هیئتهای سینهزنی و عزاداری، و مجالس مکرر و متعددی که تحت تأثیر این گفتمان، حیات دینی مردم را تشکیل میدهند، همه بیانگر تکثر تجلیات گفتمان کربلا در زندگی مردماند. از صور مهم ظهور، بروز و عملکرد این گفتمان، تعزیه و هیئتهای عزاداریاند. در پژوهش پیش روی با روش تحلیل اسنادی، مراسم تعزیه و عزاداری در ماه محرم از دیدگاه روانشناختی، بهویژه روانشناسی اجتماعی و روانشناسی هنر، تحلیل گردید. جامعه پژوهش، همة منابع دست اول و دست دوم از منابع غنی اسلامی و علمی بود که در نشریات، سایتهای معتبر اینترنتی، فیلمهای مستند و خاطرهها موجود بود و نمونهگیری به شیوة هدفمند انجام شد. بر پایة نتایج این پژوهش، سازوکار اثرگذاری تعزیهها بر افراد عزادار، با توجه به ده عامل روانشناختی تبیین شد.