تحلیل و بررسی دیدگاه ویلیام لین کریگ در باب نسبت دین و اخلاق
doi
10.22091/jptr.2024.10145.2981چکیده
در این مقاله به بررسی دیدگاه ویلیام لین کریگ در باب نسبت دین و اخلاق میپردازیم. از نظر کریگ، معرفت به ارزشها و تکالیف اخلاقی ابتنائی بر خداباوری ندارد، زیرا خداوند وظایف اخلاقی را در قلب تمام آدمیان نگاشته است. با این حال، در ساحت هستیشناختی، بهترین تبیین برای واقعگرایی اخلاقی خداباوری است. واقعگرایان خداناباور، اگر بخواهند از مغالطۀ طبیعتگرایانه اجتناب بورزند، باید واقعیات اخلاقی را از سنخ هویات انتزاعی افلاطونی، مانند اعداد و گزارهها، بدانند. در مقابل، خداباوری نیازی به تمسک به هویات افلاطونی ندارد؛ زیرا خداوند، به مثابه موجود انضمامی، خیر اعلی و منشأ هر گونه خیر اخلاقی است. در نقد دیدگاه کریگ بیان میشود که (1) ویژگی واقعی معادل با امر ماهوی نیست، و بنا بر یک خوانش از مور، محمولات اخلاقی جزء معقولات ثانیه فلسفیاند و به عین وجود موضوعات موجود هستند؛ (2) میتوان، با تمرکز بر وجود «شر اخلاقی»، استدلال کریگ را معکوس نمود و استدلالی به نفع وجود شیطان نیز اقامه کرد؛ (3) لازمۀ استدلال کریگ نفی هر گونه تکلیف اخلاقی از خداناباوران است؛ (4) اطاعت از امر خدا، به خاطر امر خدا، نامعقول است و کریگ پاسخ مقنعی به اشکال دور نمیدهد.