فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پیش­بینی مطلوبیت زیستگاهی میگوی آب شیرین (nipponense Macrobrachium) اهمّیت به­سزایی در مدیریت بوم‌سازگان‏های آبی دارد. برای پیش‏بینی مطلوبیت زیستگاهی این میگو، 6 ایستگاه از قسمت‏های مختلف حوضه آبریز تالاب انزلی انتخاب گردید که در نیمی از این ایستگاه‏ها گونه حضور داشت (36 مورد) و در نیمی دیگر از ایستگاه‏ها گونه حضور نداشت (36 مورد بقیه). در کل، 15 فاکتور متشکل از متغیر‏های کیفی آب، دینامیکی و ساختاری محیط در هر ایستگاه هم زمان با متغیر زیستی (حضور/عدم حضور میگو) بصورت ماهیانه در بازه زمانی یک سال (1398-1397) با نمونه برداری از آب، اندازه گیری شد. پیش‏بینی‌ مدل بر اساس هر دو معیار (در صد داده‌های صحیح طبقه‏بندی شده و کاپای کوهنی)  قابل اعتماد بود. چون معیار‌های پیش‏بینی‌ از سطح آستانه فراتر رفتند (در صد داده‌های صحیح طبقه‏بندی شده > 7۰% و کاپای کوهنی > ۰.۶). نتایج مدل ماشین بردار پشتیبان نشان داد کاهش جمعیت و یا حتی عدم حضور میگو ممکن است ارتباط بسیار تنگاتنگی با افزایش سرعت جریان آب، عمق آب، میزان شوری، هدایت الکتریکی، غلظت سدیم و کلراید داشته باشد. بر اساس پیامد‏های مدل، ازدیاد غلظت سایر فاکتورهای کیفی آب مثل غلظت پتاسیم، سولفات و سختی کل نقش بینابینی و ازدیاد غلظت ارتو فسفات، نیترات و اکسیژن خواهی زیستی نقش بسیار کمی در پیش‏بینی زیستگاه میگو دارند. بر خلاف متغیرهای ذکر شده، نتایج مدل نشان داد که افزایش غلظت برخی از متغیرها مثل اکسیژن محلول، اسیدیته و  کدورت آب ممکن است احتمال حضور میگو را در مناطق نمونه برداری افزایش دهد. با توجه به فاکتور‏های پیش‏بینی شده توسط مدل، اهمیت این فاکتور‏ها در نمونه برداری آینده برای میگو باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد.