پیوند زنجیرۀ استدلال و مسئلۀ ناهمسنجگی نظریههای علمی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته فلسفه علم، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه مطالعات علم، مؤسسۀ پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، تهران، ایران
doi
10.22091/jptr.2024.10018.2961چکیده
در این مقاله کوشیدهایم راهحل دادلی شیپر را برای حل مسئلۀ ناهمسنجگی معنایی، یعنی پیوند از طریق زنجیرۀ استدلال، بررسی و ارزیابی کنیم. در ابتدا به معرفی ناهمسنجگی و انواع آن از نظر تامس کوون خواهیم پرداخت. در ادامه، به طور مشخص ناهمسنجگی معنایی توضیح داده خواهد شد. پیش از پرداختن به راهحل شیپر در مورد مسئلۀ ناهمسنجگی، به مرور آرا و نگاه وی در خصوص تاریخ و فلسفۀ علم خواهیم پرداخت. سپس با معرفی نظریۀ علّی ارجاع و نقدهای شیپر به آن، به توضیح ایدۀ زنجیرۀ استدلال و نقش آن در حل مسئلۀ ناهمسنجگی معنایی میپردازیم. خواهیم دید چگونه استدلالهایی که سرآغاز آنها در دل نظریۀ موجود است پیوندی میان نظریۀ موجود و نظریۀ جایگزین ایجاد میکنند، به نحوی که امکان همسنجگی میان واژگان و اصطلاحات نظریۀ موجود و نظریۀ جایگزین فراهم میشود. در انتها، با ارائۀ دو مثال تاریخی نشان داده میشود راهحل زنجیرۀ استدلال با چه اشکالاتی روبهرو است. همچنین اشکالی نیز به استدلال شیپر در رد ذاتانگاری مطرح خواهد شد.