اصحاب امامان شیعه و سیرهنگاری
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری تاریخ اسلام دانشگاه اصفهان
3 دانشیار دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
ورود اصحاب امامان شیعه به عرصة تاریخنگاری، همراه با رویکرد کلامی و حضور آنان در تدوین سیره، به انگیزة یافتن ریشههای تفکر کلامی در سیرة رسول خدا بود. این حرکت با پیشگامی ابان بن تغلب در قرن دوم آغاز شد و تأثیر بسزایی بر جریان سیرهنگاری گذارد. آنان با تکیه بر آراء امامان، نخست انحصار تبیین و تدوین سیره در یک جریان فرهنگی خاص را شکستند و چون بیشتر عراقی بودند، نقش انحصار تدوین سیره را در زادگاه مدنی خود نیز درهم پیچیدند و مکتب «سیرهنگاری عراقی» را در برابر مکتب «سیرهنگاری مدینه» بنیان نهادند. آنان با وارد کردن برخی شاخهها به این حوزه، سیرهنگاری را عمق و گسترش دادند و در گامی دیگر، زمینهساز نوعی تاریخنگاری عمومی شدند. صاحبان این رویکرد فقیهان و متکلّمانی بودند که با پیشفرضهای فقهی و کلامی، دست بهکار تدوین تاریخ شدند. در درون این رویکرد، گروهی تعامل و گروهی رویارویی با دیگر جریانهای فکری را باور داشتند. در کنار اینان، اندک کسانی از اصحاب امامان نیز به عنوان مورّخ و همسو با جریان رایج در سیرهنگاری، حرکت کردند.